อนเถิด”
ฉินม่านอวิ๋นรีบตั้งสติ สีหน้าเคร่งขรึม ต้องสำแดงความสามารถของตนให้คุณชายหลี่ประหลาดใจ!
นางหยิบหมากสีขาวขึ้นมาก่อน จากนั้นจึงมองไปยังกระดานหมาก
ทันทีที่มองไป นางก็ชะงักงันไป
กระดานหมากนี้แลดูธรรมดามิได้มีความพิเศษ ทว่าในพื้นหลังของใจกลางกระดานหมากนั้นประทับตราคล้าย
ลายน้ำ เป็นคำสองคำว่า ‘ฟ้าดิน’!
เพียงแค่เห็น ฉินม่านอวิ๋นก็รู้สึกว่าตนตาพร่าไป เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกคราก็พบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางโลกอันขาวโพลน บนโลกนี้แสนว่างเปล่า มีเพียงอายสีดำขาวโคจรไป ทั้งสองอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข
กระดานหมากนี้ถึงกับกลายเป็นโลกอีกแห่งหนึ่งเลยหรือ?!
ฉินม่านอวิ๋นยืนอยู่ลำพังบนผืนโลกนี้ สัมผัสได้เพียงว่าตนเองนั้นแสนกระจิริดเปราะบาง ประดุจเศษฝุ่นในห้วง
จักรวาล
ขณะเดียวกัน ฟ้าดินกว้างใหญ่ทรงพลังก็กดทับเข้าหานาง
ความรู้สึกนี้ก็เหมือนกับมดปลวกมองขึ้นฟ้า ปุถุชนพบเทพเซียน!
อ่อนแอ น่าเวทนา ไร้ค่าไร้ความหมาย
นางกัดฟัน ใช้พลังไปเกินครึ่งกว่าจะวางหมากสีขาวในมือลงได้!
ผึง!
จากนั้น โลกซึ่งเคยมีสมดุลระหว่างสีขาวดำก็พลันแตกหัก ร่วงลงสู่ความโกลาหล
ฉินม่านอวิ๋นประหวั่นพรั่นพรึงอยู่ในใจ หลี่เนี่ยนฝานกลับไม่รู้สึกอะไร มือถือหมากสีดำ วางลงอย่างง่ายดาย!
ตู้ม!
ร่างกายของฉินม่านอวิ๋นสั่นเทิ้มรุนแรง ด้วยการเผชิญหน้าของหมากสีดำและขาว อายสีดำขาวเริ่มโรมรันพันตู
นางติดอยู่ท่ามกลางทั้งสองฝ่าย ประหนึ่งเรือพายกลางมหาสมุทร จะล่
