ตอนที่ 48 หรือว่ากำลังบอกใบ้พวกข้าสองพี่น้อง
น้ำแอปเปิลไหลจากมุมปากของจิ้งจอกหกหาง ทำให้เสียงเคี้ยวใสนั้นฟังดูยั่วยวนใจยิ่งกว่าเดิม
‘นี่แอปเปิลอะไรกัน อร่อยถึงเพียงนี้’
หูทั้งสองข้างของจิ้งจอกหกหางตั้งขึ้น ไม่มีเวลาจะเอ่ยปากถามด้วยซ้ำ มันยกแอปเปิลขึ้นมากัดคำโตเคี้ยวกลืนลงท้อง
แอปเปิลกรอบ สัดส่วนของน้ำมากพอ เมื่อกัดเข้าไปเพียงคำเดียว ก็ทำให้ติดอกติดใจในรสชาติ
รสเปรี้ยวเบาบางนำพารสหวานอันไร้สิ้นสุด เติมเต็มทุกอณูในปากซึ่งเดิมทีแสนว่างเปล่า
โดยเฉพาะยามที่กลืนน้ำผลไม้ลงไป ความรู้สึกอิ่มเอมทำให้จิ้งจอกหกหางตัวสั่นเทิ้ม
ดีเหลือเกิน!
มันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผลแอปเปิลจะอร่อยถึงเพียงนี้
ข้าควรจะเดาได้แต่แรกแล้วว่าไฉนท่านพี่ถึงได้มองผลแอปเปิลนี้เป็นสมบัติล้ำค่า
“กร้วมๆๆ”
ในชั่วเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ จิ้งจอกหกหางก็กินแอปเปิลจนหมดเกลี้ยง แม้แต่แกนกลางก็กลืนลงท้องไปด้วย
มันลูบท้องอย่างอิ่มเอม แลบลิ้นออกมาเลียรอบริมฝีปากอย่างพึงพอใจ “อร่อย นี่เป็นของอร่อยที่สุดที่ข้าเคยกิน
มา!”
ต๋าจี่เอ่ยเตือนอย่างอดไม่ได้ “เจ้าอย่าเพิ่งรีบร้อน”
จิ้งจอกหกหางชะงักงัน ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ว่าพุงเล็กๆ ร้อนกรุ่นขึ้นมา ราวกับว่ากรอกโอสถวิเศษลงไป
นอกจากนั้นแล้ว อยู่ๆ ในสมองก็พลันเกิดเสียงสวดมนต์ซับซ้อนยากเกินเข้าใจดังมาระลอกหนึ่ง
ทั้งร่างของมันสั่นเทา ผุดตัวลุกขึ้นยืนทันใด
สมองโปร่งโล่งขึ้นมา ดึ่มด่ำไปกับเสียงแห่งธรรมชาต
