ราะห์สวรรค์ไปได้ จึงได้เทศนาสั่งสอนข้า เห็นได้ชัดว่ากำลังเตือนสติข้าอยู่!’
เพียงแค่ฟังเขาอธิบาย ระดับพลังของนางก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างหยุดไม่อยู่ เมื่อใดที่อาการบาดเจ็บภายในหายดี นางสัมผัสได้ว่าตนเองจะต้องหวนคืนสู่ระดับสูงสุดหรือระดับที่สูงกว่าก่อนหน้านี้ได้
หลี่เนี่ยนฝานพูดจนปากแห้ง ตอนนั้นเสี่ยวไป๋ก็ยกน้ำแตงโมมาสองแก้วพอดี
“ดื่มน้ำผลไม้ก่อนเถิด เจ้าต้องชอบแน่”
ต๋าจี่พยักหน้า แววตาออกจะสับสนอยู่บ้าง
คุณชายหลี่บรรยายได้ละเอียดยิบ ทว่ากฎแห่งธรรมชาตินั้นลึกล้ำเกินไป มีหลายอย่างที่ยังคงคลุมเครือและลึกล้ำเกินกว่าจะเข้าใจ อยู่ใกล้ตรงหน้าแล้วแท้ๆ แต่ดันมีม่านหมอกมาบดบัง ทำให้นางมองไม่เห็นแก่นแท้
“เฮ้อ ความเข้าใจของข้าย่ำแย่เหลือเกิน” ต๋าจี่รู้สึกละอายใจต่อคำชี้แนะของหลี่เนี่ยนฝาน
สายตาของนางหยุดลงที่น้ำแตงโมเบื้องหน้า
ในแก้วลายผลึกใส น้ำสีแดงฉ่ำส่องประกายระยับใต้แสงอาทิตย์ และแก้วใบนี้คล้ายกับจะผ่านการแช่แข็งมาแล้ว ด้านนอกอาบด้วยผลึกน้ำแข็ง เพียงแค่มองก็พาให้รู้สึกสดชื่นแล้ว
…………………………………
