ูญสลายไปสิ้น แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีวิถีบำเพ็ญเซียน ระดับพลังของนางยังคงอยู่ กระนั้นแล้ว เมื่อมาอยู่ต่อหน้าหลี่เนี่ยนฝาน วิถีทางของนางก็ไร้ประโยชน์ขึ้นมา
นี่มันเป็นการเดินหมากที่ไหนกัน นี่มันเป็นการถกเถียงหลักปรัชญาชัดๆ!
“ดูท่าแล้วเจ้าเดินหมากไม่เป็นจริงๆ” หลี่เนี่ยนฝานทอดถอนใจ
เดิมทีเขาคิดว่าต๋าจี่แค่ถ่อมตัว ไม่คิดว่าจะเล่นไม่เป็นจริงๆ
“ข้าสอนเจ้าก็แล้วกัน เจ้านำหมากมาวางที่นี่ได้ แบบนี้ กดดันฝั่งของเจ้า เดินหน้าบุก ถอยหลังตั้งรับ และตาต่อไป สิ่งที่หมากสีดำจะทำได้ก็คือเดินมาที่นี่ เจ้าก็…”
หลี่เนี่ยนฝานอธิบายไปพลางสาธิตให้ต๋าจี่ดูด้วยความใจเย็น
ต๋าจี่ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ
เบื้องหน้าของนาง โลกสีขาวดำบิดวนไม่หยุด สอดประสานซึ่งกันและกันราวกับวิถีการแปรเปลี่ยนของฟ้าดิน ผันผวนรวนเร แต่กลับมองเห็นร่องรอย หลายสิ่งทำให้ต๋าจี่พลันประจักษ์แจ้งในความจริง ที่แท้…นี่ก็คือวิถีทางอันแท้จริง!
‘มิน่าเล่ายามที่ข้ากลายร่างถึงต้านทางด่านเคราะห์สวรรค์ไม่ได้ ที่แท้ก็เพราะตนเองเดินผิดวิถีทาง’ ในใจของต๋าจี่ทั้งตื่นเต้นทั้งซาบซึ้งเหลือคณานับ ‘คุณชายหลี่กำลังพยายามให้ข้าทำใจ เขาต้องเห็นว่าข้าจะไม่อาจรอดพ้นจากด่านเค
