ยอีกแล้ว
“ไม่ได้ล้ำค่าเลยสักนิด” จักรพรรดิลั่วเอ่ยปาก “นี่คือไข่มุกเพลิงมังกร ทำได้เพียงให้กำเนิดไฟ”
หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้า แล้วบอกกับไข่มุกเพลิงมังกรว่า “ไหนลองพ่นไฟให้ข้าดูหน่อย”
ฟู่!
เปลวไฟสายหนึ่งพุ่งขึ้นจากไข่มุกเพลิงมังกร แสงไฟนวล ช่างว่านอนสอนง่ายเหลือเกิน
“อื้ม ใช้ดีจริงๆ ต่อไปข้าจุดไฟก็สะดวกขึ้นเยอะ” หลี่เนี่ยนฝานยิ้มแย้มอย่างพึงพอใจ ใช้ดีกว่าไฟแช็กซะอีก “เช่นนั้นข้ารับไว้ก็แล้วกัน ขอบคุณท่านมาก”
ทุกคนได้แต่ยิ้มแหยไปตามกัน
กระบี่จุ้ยหมัวใช้ตัดฟืน หยกเซียนมลทินกระบี่ใช้ส่องสว่าง ไข่มุกเพลิงมังกรใช้จุดไฟ
หากคนอื่นล่วงรู้เรื่องนี้เข้า เกรงว่าจะต้องบริภาษยกใหญ่แน่
กระนั้นแล้ว เมื่อนึกถึงกลวิธีต่างๆ ของปรมาจารย์ พวกเขาก็พลันโล่งอก ของเหล่านี้เป็นสิ่งเลอค่าสำหรับคนนอก แต่ในสายตาของปรมาจารย์ไม่นับว่าสำคัญอะไร
มีตบะสูงล้ำสะเทือนพิภพแท้ๆ แต่ในใจกลับปรารถนาที่จะเป็นมนุษย์ สมบัติของมวลมนุษย์ก็เป็นเพียงของธรรมดาสำหรับเขา ความสามารถในระดับนี้ ผู้ฝึกตนอย่างพวกข้าคงทำได้เพียงเฝ้ามอง
“คุณชายหลี่ ประเดี๋ยวพวกข้าจะกลับไปเตรียมโอสถวิเศษ ขอตัวก่อน” ทุกคนกล่าวอำลา
หลี่เนี่ยนฝานคำนับตอบ “ลำบากพวกท่าน
