อึ้งงัน “เทพธิดา โอสถวิเศษที่หอเซียนมีมากถึงเพียงนั้น หากจะส่งมาเกรงว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน”
หลินชิงอวิ๋นขมวดคิ้วมุ่น
เป็นตนที่ไตร่ตรองไม่รอบคอบเอง
ถ้าหากเป็นโอสถวิเศษธรรมดาสามัญ คงไม่อยู่ในสายตาของปรมาจารย์ ต้องเป็นของล้ำค่าเท่านั้นถึงจะเข้าท่า
ปรมาจารย์จะใช้รักษาบาดแผลจากอัสนีบาตสวรรค์
หลินชิงอวิ๋นพูดต่อ “โอสถวิเศษธรรมดาๆ ไม่ต้อง นำโอสถวิเศษชั้นดีและสมุนไพรเซียนมาให้หมด!”
ถึงแม้ผู้เฒ่ากวนจะมีความรู้มีประสบการณ์ ก็ยังตกใจจนหน้าซีดเผือด วิงเวียนแทบลมจับ
เขาพูดเสียงเบาอย่างกระวนกระวาย “เทพธิดา เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องใหญ่มาก รอให้ประมุขออกจากการปิดด่านกักตนก่อน ปรึกษาแล้วค่อยตัดสินใจไม่ดีกว่าหรือ”
โอสถวิเศษชั้นดีและสมุนไพรเซียนเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลกบำเพ็ญเซียน อีกทั้งยังเป็นมรดกตกทอดของหอเซียนหลิงอวิ๋น จะถึงกับนำออกมาทั้งหมดเลยหรือ
หากเขาไม่ได้ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีก เขาก็คงจะสงสัยว่าเทพธิดาคนนี้เป็นตัวปลอม
“เรื่องเร่งด่วน อย่าเพิ่งถาม รอประมุขออกมาแล้วข้าจะอธิบายกับเขาเอง! ไปเร็ว!” หลินชิงอวิ๋นเอ่ยเร่งเร้า
ผู้เฒ่ากวนจนปัญญา ทำได้เพียงแปลงกายเป็นลำแสงสายหนึ่ง มุ่งหน้าไปยังหอเซียนหลิง
