วันนี้เขานึกครึ้มขึ้นมา จึงพาต้าเฮยออกมาเดินเล่นในป่า พร้อมกับลองหาดูว่ามีสัตว์ป่าให้ล่าได้บ้างไหม ทำไมฝนนึกจะตกก็ตกลงมาอย่างนี้ล่ะ
เปาะแปะๆ
ในเวลาช่วงสั้นๆ ไม่กี่นาที ฝนเม็ดโตก็หยดลงมาจากท้องฟ้าเบื้องบน
“รีบหาที่หลบฝนกันก่อนเร็ว” หลี่เนี่ยนฝานรีบร้อนมองสภาพแวดล้อมโดยรอบ
“โฮ่งๆๆ!”
ต้าเฮยเห่าไปในทิศทางหนึ่งอยู่หลายครั้ง สี่ขาควบออกไปทันควัน
หลี่เนี่ยนฝานไล่ตามต้าเฮยไป ไม่ทันไรก็เห็นถ้ำบนเขาแห่งหนึ่ง
“โชคเข้าข้างอยู่นะเนี่ย นี่เป็นถ้ำจริงๆ ด้วย ต้าเฮย ทำดีมาก!”
หลี่เนี่ยนฝานหัวเราะร่า เอ่ยชมเสียยกใหญ่
หารู้ไม่ว่า เมื่อครู่นี้ปีศาจหมีเพิ่งจะตาลีตาเหลือกหนีออกไปจากที่นี่ด้วยความหวาดกลัว
“เปรี้ยงๆ!”
แทบจะในช่วงเวลาเดียวกับที่หลี่เนี่ยนฝานเข้ามาในถ้ำ สายอัสนีบาตหนาเท่าปากชามก็ฝ่าฟาดจากฟ้าลงสู่สัก
ที่หนึ่งกลางป่า!
โลกที่ถูกกลืนอยู่ในความมืดมิดก็พลันส่องสว่าง
ฝนห่าใหญ่เทลงตามมา
หลี่เนี่ยนฝานยืนอยู่ที่ปากถ้ำ ทอดสายตาไปไกลสุดเส้นขอบฟ้า
“โครม!”
อัสนีบาตอีกสายหนึ่งผ่าลงเบื้องล่าง ครานี้รุนแรงกว่าคราก่อนเสียอีก ประดุจเป็นเสาค้ำสวรรค์สีเงินตั้งตระหง่านคั่นฟ้าดิน
น่ากลัวเหลือเกิน
ห
