ลี่เนี่ยนฝานมองดูด้วยความตื่นอกตกใจ หนาวสะท้านไปทั้งร่าง
โลกของผู้บำเพ็ญเซียนน่ากลัวจริงๆ ด้วย ในโลกเดิมเขายังไม่กล้าจินตนาการถึงสายฟ้าแบบนี้ด้วยซ้ำ ผ่าใส่ทั้งเมืองจนเป็นอัมพาตได้ทั้งเมืองเชียวนะ ต่อให้มีสายล่อฟ้าก็ไร้ประโยชน์
“หืม?”
หลี่เนี่ยนฝานหรี่ตาเล็กน้อย ยืนนิ่งงันไปทั้งตัว
ถ้าเมื่อครู่เขาไม่ได้ตาฝาดไป ด้านล่างของสายฟ้า คล้ายกับว่ามีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่
โคตรจะเท่เลย!
ต้านแรงสายฟ้าพรรค์นี้ได้ ต้องอยู่ในระดับพี่ใหญ่ของโลกบำเพ็ญเซียนแน่นอน แล้วตนก็คงไม่ได้กำลังเจอพี่ใหญ่สองคนต่อสู้กันอยู่ใช่ไหม
หลี่เนี่ยนฝานหน้าผากเต้นตุบๆ ในใจตกประหม่า
ไม่ควรอยู่ที่นี่นาน
เขาไม่ได้มีความคิดจะเข้าไปร่วมประสมโรงแม้แต่น้อย ต้องการเพียงรีบหนีไปให้ไกล
ตนเป็นแค่ปุถุชนธรรมดา ลำพังควันหลงของการต่อสู้ก็เพียงพอให้เขากลายเป็นเถ้าถ่าน คนวอนตายเท่านั้นถึงจะเข้าไปยุ่งเกี่ยว
ขณะที่กำลังคิด ท้องฟ้าก็สว่างวาบขึ้นมา!
เปรี้ยง!
อัสนีบาตสายที่สามฟาดลงมา เมื่อเทียบกับสองสายก่อนหน้า อัสนีบาตครานี้เปล่งแสงสีแดง เห็นได้ชัดว่าพลังก็แข็งแกร่งขึ้น
หลี่เนี่ยนฝานมองเห็นอย่างแจ่มชัด ด้านล่างของสายอัสนีบาตมีบางอย่างอยู่ ทั้
