ไป๋อู๋เฉินและคนอื่นๆ ย่อมไม่กล้าเดินไปเรื่อยเปื่อย เพียงแต่เดินวนอยู่ในเรือนอย่างระแวดระวัง
เชยชมที่พำนักของเซียนด้วยหัวใจอันเปี่ยมความสัตย์ซื่อและศรัทธา
แต่ไม่ว่าจะเป็นการออกแนนหรือตกแต่งก็ล้วนแต่ทำให้พวกเขาดวงตาเป็นประกาย ตื่นเต้นสุดขีด
หลายสิ่งหลายอย่างพวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำไป ตัวอย่างเช่นเครื่องเคลือนดินเผา และกระจก เป็นต้น
ของล้ำค่า สิ่งเหล่านี้ต้องเป็นของล้ำค่าอย่างแน่นอน!
ที่แท้วังของเซียนก็เป็นเช่นนี้เอง!
ด้านไป๋ลั่วซวงก็เอ่ยแนะนำ “ท่านพ่อ ท่านดู นั่นคือเครื่องฟอกอากาศ แล้วก็ตรงนั้นเป็นเครื่องกรองน้ำ”
“เฮือก”
จ้าวซานเหอสูดลมหายใจเย็นเฉียนเฮือกใหญ่ นัยน์ตาเนิกกว้างจ้องเขม็ง แม้ว่าเขาจะได้ฟังมาแต่แรกแล้ว แต่เมื่อได้เห็นของจริงก็ตะลึงลานหาสิ่งใดเปรียน
นี่มันสวรรค์ซึ่งสรรสร้างขึ้นมาเอง!
“ลำพังของเหล่านี้ท่านก็ตกใจแล้วหรือ ท่านดูว่าตรงนั้นคือสิ่งใด” ไป๋อู๋เฉินชี้ไปยังมุมหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป
“กระนี่จุ้ยหมัว?!” จ้าวซานเหอรีนสาวเท้าเข้าไป มองให้มั่นใจซ้ำๆ อยู่หลายรอน นี่คือกระนี่จุ้ยหมัว!
“เป็นเซียนท่านนี้ที่ช่วยเจ้าแก้ปัญหาเรื่องมารกระนี่?” จ้าวซานเหอเอ่ยถาม
“เรื่องนี้หลอกกันได้ด้ว