นี่คือข้าวต้มเปล่าจริงๆ หรือ ถึงกับกระตุ้นความอยากอาหารของผู้บำเพ็ญเซียนได้
พวกไป๋อู๋เฉินเกิดคำถามอยู่ลึกๆ ในใจ
ในตอนนั้น ไป๋ลั่วซวงก็ซดข้าวต้มจนเกลี้ยงชาม ความอิ่มเอมของการอิ่มท้องทำให้ใบหน้าของนางเปี่ยมความสุข ลูบท้องของตนเองเบาๆ
“ฟู่”
นางถอนหายใจยาว กำลังจะเอ่ยปากขอบคุณ กลับพลันรู้สึกร้อนกรุ่นไปทั่วสรรพางค์กาย
พลังปราณในร่างกายของนางเริ่มควบคุมไม่ได้ สมองเปล่าโล่งในชั่วพริบตา สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นความรู้สึกลึกล้ำเสียยิ่งกว่าลึกล้ำ
“หวึ่งๆๆ!”
ในหูของนางคล้ายกับจะมีเสียงดังขึ้น มองจากภายนอกแล้ว ร่างของนางกลายเป็นภาพลวงตาลอยล่อง
“นี่ นี่คือ…”
พวกไป๋อู๋เฉินดวงตาเบิกกว้างจ้องเขม็ง ทุกคนล้วนงงงัน
ตื่นรู้!
นี่คือการตื่นรู้!
ลมหายใจของพวกเขาเริ่มกระชั้นผิดปกติ จนแทบคำรามออกมา
เหตุใดอยู่ๆ ถึงตื่นรู้ได้
ในชั่วขณะนั้น พวกเขาก็คิดไปต่างๆ นานา สายตาไปหยุดอยู่ที่ข้าวต้มเปล่าหม้อนั้นซึ่งวางอยู่บนโต๊ะหิน
นี่ไม่มีทางเป็นข้าวต้มธรรมดา เรื่องความอร่อยเอาไว้ก่อน ข้าวต้มนี้มีเสียงแห่งมรรคาแฝงอยู่!
หลินชิงอวิ๋นกำมือแน่นอย่างห้ามไม่อยู่ สีหน้าเปลี่ยนแปลงไป ความเสียใจอย่างสุดซึ้งถาโถมขึ้นในใจ แทบอยาก
ต
