ระบี่ นี่คือของล้ำค่าของสำนักเซียนวั่นเจี้ยน เป็นอัญมณีที่ทำให้ผู้ที่บรรลุในจิตกระบี่กลายเป็น
เซียนกระบี่ ไป๋อู๋เฉินถึงกับนำมามอบให้ผู้อื่นเชียวหรือ
สำหรับผู้ฝึกกระบี่แล้ว หยกชิ้นนี้ไม่อาจประเมินค่าได้!
ไป๋อู๋เฉินกลับมีสีหน้าสุขุม
เขาเองก็มีความคิดในแบบของเขา
เดิมทีหลี่เนี่ยนฝานก็เป็นผู้ที่ช่วยสำนักเซียนวั่นเจี้ยนให้อยู่รอดปลอดภัย อีกทั้งภาพวาดที่หลี่เนี่ยนฝานร่างเล่นๆ
ก็มีค่ามากกว่าหยกเซียนมลทินกระบี่หลายขุม
สำหรับผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิง หยกเซียนมลทินกระบี่มิได้มีประโยชน์มากนัก ทว่าภาพวาดแผ่นหนึ่งของหลี่เนี่ยนฝาน อย่าว่าแต่ขั้นหยวนอิงเลย ต่อให้เป็นขั้นชูเชี่ยว ขั้นตู้เจี๋ย หรือแม้แต่เซียนเองก็ยังไม่กล้ามองข้าม
หากกล่าวว่าหยกเซียนมลทินกระบี่ทำให้สำนักเซียนวั่นเจี้ยนธำรงอยู่สักหมื่นปี เช่นนั้นภาพวาดของหลี่เนี่ยนฝานก็ทำให้สำนักเซียนวั่นเจี้ยนธำรงอยู่ไปสิบล้านปี!
ข้าปรารถนาหยกเซียนมลทินกระบี่ไปยังจะมีประโยชน์อันใดเล่า
หลี่เนี่ยนฝานหยิบหยกเซียนมลทินกระบี่มาใส่มือมองอย่างพินิจพิจารณา
ใส่มือแล้วเย็นเฉียบนุ่มนวล เป็นสัมผัสที่ดีเหลือเกิน
หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้า ยิ้มบางพลางเอ่ย “ของชิ้
