ช่!” ลั่วซืออวี่ส่ายหน้า ตอบหลินชิงอวิ๋นไปตามตรง
“ย่อมได้ ข้าเข้าใจแล้ว”
หลินชิงอวิ๋นพยักหน้า บอกลาลั่วซืออวี่
มุมปากของนางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย สายตามองไปยังภูเขาลูกหนึ่งนอกเมือง นั่นเป็นเส้นทางที่หลี่เนี่ยนฝานเดินจากไป
“ลั่วซืออวี่ เจ้าคิดว่าเจ้าปิดบังได้ดีหนักหนา แต่ยิ่งสีหน้าของเจ้าเยือกเย็นมากเท่าใด ยิ่งเห็นได้ชัดว่าเจ้ามีปัญหา ปุถุชนคนนั้นน่าสนใจจริงๆ ข้าต้องไปดูสักหน่อยแล้ว!”
วันต่อมา
ตอนเช้าตรู่ หลินชิงอวิ๋นเก็บข้าวของทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก็เดินไปยังภูเขาลูกนั้นซึ่งอยู่ในทิศเดียวกับที่หลี่เนี่ยนฝานจากไป
ถึงแม้หลี่เนี่ยนฝานจะดูเป็นเพียงปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง ทว่าหลินชิงอวิ๋นเห็นลั่วซืออวี่ระแวดระวังปานนั้น ในใจก็ไม่กล้าประมาท นางจึงแต่งองค์ทรงเครื่องเสียงามสะคราญ
สามารถเปลี่ยนคนตายให้มีชีวิตขึ้นมาทั้งที่อยู่ในร่างของปุถุชน พูดแผนการไปส่งเดชก็พลิกสถานการณ์ของราชวงศ์เซียนเฉียนหลงได้ สรุปแล้วเขาเป็นปรมาจารย์แบบใดกันแน่ เป็นปุถุชนจริงๆ หรือ?
หลินชิงอวิ๋นมิได้โง่เขลา ทว่านางฉลาดเฉลียวมากต่างหาก
นางมีลางสังหรณ์ว่าการค้นพบในครั้งนี้ คงจะเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต!
มาถึงด้านล่างของเ
