ะเภทนี้พบได้บ่อยครั้ง ไม่รู้ว่าคนตายไปเท่าไรแล้ว
หลี่เนี่ยนฝานหยิบด้ายออกมา เย็บปิดปากแผลบนหน้าท้องของสตรีผู้นั้นทีละน้อย โชคดีที่นางช็อกจนหมดสติไป
ไม่อาจรับรู้ความเจ็บปวด
จัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จ หน้าผากของหลี่เนี่ยนฝานก็เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อใส “เสร็จแล้ว จากนี้ก็ต้องดูแลภรรยาของท่านดีๆ ให้นางบำรุงร่างกาย”
“อื้มๆ ได้ ขอบคุณคุณชายหลี่” เศรษฐีเฉินถึงกับคุกเข่าต่อหน้าหลี่เนี่ยนฝาน
“ใต้เข่าของบุรุษมีค่าดังทองคำ คนที่ท่านควรขอบคุณไม่ใช่ข้า หากแต่เป็นภรรยาของท่าน!” หลี่เนี่ยนฝานรุด
เข้าไปพยุงเขาขึ้นมา
หลี่เนี่ยนฝานยื่นมือเข้ามาช่วยให้งานศพกลับกลายเป็นเรื่องน่ายินดี ผู้คนในเมืองลั่วเซียนก็พบความกับความไม่ธรรมดาของเขาอีกครั้ง ชื่อเสียงขจรไปไกลยิ่งกว่าแต่ก่อน
ลั่วซืออวี่เฝ้ามองเหตุการณ์มาโดยตลอด แววตาเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึงและเคารพเลื่อมใส ความตื่นเต้นถาโถมขึ้นในใจ
นางเป็นผู้บำเพ็ญเซียน สามารถสัมผัสได้เลือนรางว่าพลังชีวิตของสตรีผู้นั้นกำลังกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ก่อนหน้านี้!
นอกจากนั้นแล้ว นางเชื่อเหลือเกินว่าตั้งแต่ต้นจนจบ หลี่เนี่ยนฝานไม่ได้ใช้พลัง
