ไปได้ช่างลำบากยากเย็น ลั่วซืออวี่จึงหาข้ออ้างเตรียมกล่าวลา
แต่ออกมาได้ไม่นาน หลินชิงอวิ๋นก็มาเยือนถึงที่
“ซืออวี่ จะไม่แนะนำให้ข้ารู้จักคุณชายที่วันนี้อยู่ด้านล่างภัตตาคารหน่อยหรือ” หลินชิงอวิ๋นพูดอย่างไม่อ้อมค้อม
นัยน์ตาของลั่วซืออวี่หดเกร็งเล็กน้อย ยิ้มอย่างสุขุมก่อนเอ่ย “ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าพูดถึงอะไร คุณชายคนนั้นสามารถช่วยชีวิตแม่ลูกไว้ได้ข้าก็ประหลาดใจ แต่ข้าไม่ได้รู้จักกับเขา”
“อย่างนั้นหรือ?”
แววตาของหลินชิงอวิ๋นฉายประกายลึกล้ำพร้อมรอยยิ้ม เอ่ยถามทันใด “เช่นนั้นเจ้าบอกข้าได้ไหมเล่า ว่าผู้ใดสอนแผนหว่านเสน่ห์ จนทำให้อัครมหาเสนาบดีกับราชครูรบรากันเองให้กับเจ้า”
………………………………………..
