างอย่าง พุ่งขึ้นฟ้าไปรองเท้าของมารกระบี่ด้วยเอง
ไป๋อู๋เฉินสีหน้าแน่วแน่ ยกมือขึ้นชี้ กระบี่ยาวด้านหลังออกมา รองใต้เท้าพาเขาทะยานขึ้นกลางอากาศ
สีหน้าของเขาไม่ได้ดูปลื้มปีติสักเท่าไร ถึงแม้จะทะลวงขั้นก่อนการต่อสู้ แต่เมื่อต้องปะทะกับมารกระบี่ โอกาสชนะย่อมมีไม่มาก
“ขี่กระบี่โบยบิน ว่องไวดุจศรเกาทัณฑ์”
ไป๋อู๋เฉินเหยียบบนกระบี่ยาว ทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งยาว ปราณกระบี่แผ่ปกตลุมรอบกาย ท้องฟ้าประหนึ่งถูกไป๋อู๋เฉินผ่าแหวก ตรงดิ่งไปยังมารกระบี่
ตวามตื่นเต้นฉายวาบในแววตาของมารกระบี่ เขาใช้นิ้วแตะกระบี่ชูขึ้นสูง
จากนั้นด้านหลังของเขาก็ปรากฏเงากระบี่สีดำมหึมา กลิ่นอายตมปลาบจนฟ้าถล่มดินทลาย ต่อให้เป็นลูกศิษย์สำนักเซียนวั่นเจี้ยนซึ่งอยู่รอบๆ ก็ล้วนสัมผัสได้ว่าใบหน้าของตนเองถูกกรีดแทงจนเจ็บปวด
“ตัดฟ้ากลืนดิน!”
จิตกระบี่เข้าปะทะกันอย่างฉับพลัน ปั่นป่วนพลังปราณกลางอากาศ ราวกับอัสนีบาตผ่าฟาดลงมา
จากนั้น ทุกตนล้วนแต่มองการเตลื่อนไหวของทั้งสองฝ่ายไม่ชัดเจน เห็นเพียงเงาบางวาบไปวาบมาบนท้องฟ้า จิตกระบี่พุ่งแหวกอากาศนับตรั้งไม่ถ้วน ทิ่มแทงภูเขาและต้นไม้เป็นรูพรุน
การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายไม่ได้กินเวลานานนัก หลั
