ความจริงเป็นประจักษ์ เมื่อความอยากอาหารของผู้หญิงระเบิดออกมา พวกเธอก็จะเปลี่ยนไปเป็นอีกคนจนแทบจำไม่ได้
หลี่เนี่ยนฝานมองไปยังสองแม่ลูกที่แทบจะตีกันเพราะอาหาร มุมปากก็ยกยิ้มพึงพอใจอย่างห้ามไม่อยู่
ผู้บำเพ็ญเซียนแล้วยังไง ถูกอาหารแสนอร่อยของฉันสยบไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ชีวิตแบบนี้ ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ต้องอิจฉาละ
เขาคีบเนื้อเสือดาวขึ้นมาหนึ่งชิ้น ใส่เข้าปากอย่างอ้อยอิ่ง
อื้ม~ เนื้อสัมผัสนุ่มลื่น เต็มปากเต็มคำ
หลี่เนี่ยนฝานค่อยๆ หลับตาลง สัมผัสถึงเนื้อย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในปาก
ในขณะเดียวกัน เสี่ยวไป๋ก็ยังไม่ลืมที่จะดูแลต้าเฮย มันวางน่องเสือดาวไว้ที่พื้น ให้ต้าเฮยกินอย่างอิ่มหนำสำราญ
อาหารมือนี้ทำให้ลั่วซืออวี่และจงซิ่วเพลิดเพลินจนลืมสิ่งต่างๆ ไป ทัศนะต่อโลกของพวกนางเปลี่ยนไป ที่แท้บนโลกก็มีอาหารเลิศรสเช่นนี้อยู่ด้วย
ทั้งสองกินจนกินไม่ลง ยกมือขึ้นมาลูบท้องกลมๆ ไว้ สีหน้าอิ่มเอมราวกับกำลังหวนระลึกถึงรสชาตินั้น
“คุณชายหลี่ ขอบคุณสำหรับน้ำใจ” จงซิ่วเช็ดปาก จากท่าทางของคนท้องยุ้งพุงกระสอบก็กลับคืนเป็นหญิงสาวสง่างามสูงส่ง พลางเอ่ยปากพูด
หลี่เนี่ยนฝานโบกมือ “ก็แค่เนื้อย่างมื้อหนึ่งเท่านั้น ไ
