นั้นไม่เลว ถ้าหากบอกปัดไปตรงๆ เห็นทีจะไม่ดีนัก หรือว่าควรพูดอ้อมๆ สักหน่อย?
ลั่วซืออวี่ไม่ได้สังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหลี่เนี่ยนฝาน นางเรียบเรียงคำพูดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่า “คุณชายหลี่ ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้มีเจตนาจะปิดบังท่าน อันที่จริง…ข้าคือองค์หญิงแห่งราชวงศ์เซียนเฉียนหลง เสด็จพ่อของข้าเพิ่งขึ้นครองราชย์ อำนาจยังไม่มั่นคง อยากให้ข้าอภิเษกกับบุตรชายของกังฉินคนหนึ่ง…”
นางพูดไปพลางสังเกตสีหน้าของหลี่เนี่ยนฝาน เมื่อเห็นว่าหลี่เนี่ยนฝานยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยไม่ได้ตกใจ นางก็อดลอบดีใจไม่ได้
นางคิดแล้วว่าจะปกปิดสถานะ แต่เมื่อคิดแล้วว่าปรมาจารย์มีความรู้เป็นเลิศ จึงตัดสินใจเลือกบอกความจริงออกไป
ดูแล้วการตัดสินใจของตนนั้นถูกต้อง เกรงว่าปรมาจารย์ท่านนี้คงมองเรื่องทั้งหมดออกแต่แรกแล้ว
ที่หลี่เนี่ยนฝานสุขุมเยือกเย็น ก็เพราะว่าเขาคุ้นเคยกับพล็อตเรื่องทำนองนี้เป็นอย่างดี ในโทรทัศน์ของโลกเดิม อย่าว่าแต่องค์หญิงเลย จักรพรรดิเองก็ปลอมตัวเป็นสามัญชนอยู่บ่อยครั้ง อีกอย่างเขาก็รู้แต่แรกแล้วว่าสถานะของลั่วซืออวี่นั้นไม่ธรรมดา
เขาจึงปะติดปะต่อเรื่องราวได้อย่างรวดเร็ว
พูดอย่างง่ายก็คือ จักรพรรดิของร
