หลี่เนี่ยนฝานมองไปยังหลัวฮ่าวซึ่งดูคล้ายกับมีเรื่องค้างคาใจ เอ่ยถามด้วยความสงสัย “แต่ว่าอะไรหรือ”
หลัวฮ่าวรีบคลี่ยิ้ม พูดว่า “ไม่มีอะไรขอรับ ข้าก็ว่าทำไมเข้ามาในนี้แล้วรู้สึกโล่งสบาย ที่แท้ก็เพราะอากาศสดชื่นนี่เอง”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้ม “นั่งเถอะ”
ทั้งสามนั่งลงตามที่เขาบอก
“ใบชาที่ปลูกไว้ยังไม่ถึงเวลาเก็บ ทำให้พวกเจ้าลำบากใจแล้ว ดื่มน้ำธรรมดาไปก่อนแล้วกัน” หลี่เนี่ยนฝานพูด
ไป๋ลั่วซวงตอบกลับว่า “คุณชายหลี่เกรงใจแล้ว พวกข้าไม่ลำบากใจเลยสักนิด”
หลี่เนี่ยนฝานยิ้มพลางหยิบถ้วยสามใบไปรินน้ำมาจากเครื่องกรองน้ำ แล้วส่งให้ทั้งสามคน
“ขอบคุณคุณชายหลี่” ไป๋ลั่วซวงรับน้ำมา ม่านตากลับพลันหดเกร็ง เอ่ยถามอย่างสั่นสะท้านว่า “ขอถามคุณชายหลี่ สิ่งที่ใช้บรรจุน้ำนี้คือสิ่งใดหรือ”
“นี่คือเครื่องกรองน้ำ ของเล่นเล็กๆ น้อยๆ น่ะ” หลี่เนี่ยนฝานตอบไปอย่างไม่คิดมาก
เป็นของมหัศจรรย์อย่างที่คิดจริงๆ!
ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามแทบจะชาหนึบไปทั้งตัว น้ำที่อยู่ในถ้วยของพวกเขานี้ไม่ใช่น้ำธรรมดา หากแต่เป็นธาราปราณ!
ลำพังน้ำที่เจือปนพลังปราณก็เทียบได้กับปราณโอสถระดับล่างแล้ว!
เครื่องกรองน้ำนี้ต้องเป็นอาวุธวิญญาณระดับสูงเป็
