นแน่ ถึงกับทำให้น้ำธรรมดากลายเป็นธาราปราณได้ เหลือเชื่อมาก!
หลี่เนี่ยนฝานเห็นทั้งสามมีท่าทางผิดแปลก ก็ไม่ได้ใส่ใจ เพียงแต่เอ่ยเรียบๆ “ข้าไปหลังเรือนประเดี๋ยว พวกเจ้าจะกินน้ำก็รินจากเครื่องกรองน้ำได้เลยนะ”
หลี่เนี่ยนฝานยกลูกปลาและเต่าดาวไปยังหลังเรือน พลางพูดว่า “เสี่ยวไป๋ นายไปจัดการศพเสือดาวที เตรียมตัวทำอาหาร!”
ในห้องโถงเหลือเพียงผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามนั่งมองหน้ากันอย่างไม่เป็นสุข
แม้ว่าพวกเขาจะอยากได้เครื่องฟอกอากาศและเครื่องกรองน้ำ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้อง
หลัวฮ่าวกลืนน้ำลาย พูดขึ้นด้วยความตกใจ “ศิษย์…ศิษย์น้องหญิง เหมือนว่าพวกเราจะได้พบกับบุคคลที่ยิ่งใหญ่เข้าแล้วละ”
ไป๋ลั่วซวงพยักหน้า สูดหายใจเข้าลึกด้วยสีหน้าหนักใจ “ปรมาจารย์ท่านนี้เหนือกว่าสิ่งที่พวกเราเคยรู้มาก่อนหน้านี้! ตอนนี้ดูแล้ว ปรมาจารย์ท่านนี้เป็นคนดี ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็ห้ามล่วงเกินเขาเด็ดขาด! ถ้าหากได้ผูกมิตรละก็จะเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต!”
ฉินจู๋พูด “ศิษย์น้องหญิงวางใจเถอะ พวกข้ารู้แล้ว”
ในตอนนั้นเอง หลัวฮ่าวก็เหลือบไปเห็นถังขยะด้านข้างเท้า และอดชะงักงันไม่ได้
ในนั้นมีม้วนกระดาษแผ่นหนึ่ง คล้ายกับเป็นภา
