“เอ๋?”
หลี่เนี่ยนฝานเดินเข้าไป เก็บไข่มุกลูกกลมสีทองมาจากด้านข้างของศพปีศาจเสือดาว
ไข่มุกทองลูกไม่ใหญ่ สัมผัสแล้วเย็นเฉียบ ทั้งยังมีน้ำหนักอยู่บ้าง
“นี่คืออะไรหรือ”
“คุณชายหลี่ นี่คือตันปีศาจของปีศาจเสือดาว” ไป๋ลั่วซวงเอ่ยปากบอก
“ที่แท้ก็เป็นตันปีศาจ” หลี่เนี่ยนฝานถืออยู่ในมือครู่หนึ่ง ก็ส่งให้ไป๋ลั่วซวง พร้อมบอกว่า “พวกเจ้าเป็นคนจัดการปีศาจเสือดาว ตันปีศาจก็ควรเป็นของพวกเจ้า”
ใครจะรู้ว่าไป๋ลั่วซวงใบหน้าพลันขาวซีด ร่างกายถอยกรูดไปสองก้าว เอ่ยอย่างกล้าๆ กลัว ๆ “ถ้าหากคุณชายหลี่ชอบ ก็เก็บตันปีศาจนี้ไว้เถิด”
นางตกใจกลัวจนจะร้องไห้อยู่แล้ว ผู้อาวุโสต้องกำลังทดสอบความซื่อสัตย์ของข้าอยู่แน่ๆ ถ้าหากข้าเก็บตันปีศาจนี้เอาไว้ เป็นไปได้มากว่าจะไม่รอดชีวิตกลับไป
“คุณชายหลี่ พวกเราสังหารปีศาจเสือดาวตัวนี้ได้ล้วนเป็นเพราะโชคช่วย ตันปีศาจของมันพวกเราไม่กล้าปรารถนาหรอก” หลัวฮ่าวพูด
ฉินจู๋ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างก็รีบพยักหน้าตาม
หลี่เนี่ยนฝานมองทั้งสามด้วยความประหลาดใจ ทัศนคติที่มีต่อผู้บำเพ็ญเซียนเปลี่ยนไปมาก
ผู้บำเพ็ญเซียนสมัยนี้เป็นมิตรขนาดนี้เชียวเหรอ?
ผู้บำเพ็ญเซียนที่เขาพบเป็นคนแรกคือลั่วซื
