ออวี่ ก็ดูเกรงอกเกรงใจเขาเหลือเกิน ตอนนี้ทั้งสามคนก็เป็นเช่นเดียวกัน แม้แต่ตันปีศาจก็ยกให้เขาไปส่งๆ ได้
หาได้ยากจริงๆ
หรือว่าโลกบำเพ็ญเซียนที่ตนเองทะลุมิติมานี้เป็นโลกบำเพ็ญเซียนที่สงบสุขปรองดอง
ถึงแม้เขาจะไม่เคยบำเพ็ญเซียน แต่แค่คิดก็รู้ว่าตันปีศาจต้องล้ำค่ามากอย่างแน่นอน นี่เป็นสิ่งสำคัญจากการฝึกวิชาอสูร มีประโยชน์ต่อผู้บำเพ็ญเซียนมาก ตอนนี้ยังไม่ต้องพูดถึงว่าทั้งสามฆ่าปีศาจเสือดาวตาย พวกเขายังยินดีที่จะมอบตันปีศาจให้ปุถุชนอย่างเขา จิตใจดีมากเลยละ!
หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้า เอ่ยปากว่า “ทั้งสามคนเกรงใจไปแล้ว ข้าเป็นปุถุชน เก็บตันปีศาจไปจะมีประโยชน์อะไร พวกเจ้าเก็บไปดีกว่า”
เขาไม่ได้บำเพ็ญเซียน เก็บตันปีศาจไปก็ไร้ประโยชน์ ถ้ากินเข้าไปร่างกายอาจระเบิดตายได้
ไป๋ลั่วซวงพูดเสียงอ่อนว่า “เช่นนั้น…พวกข้าเก็บไปได้หรือ?”
พวกเขาคิดมากไปแล้ว ก็แค่ตันปีศาจ ปรมาจารย์จะมาเห็นค่าได้อย่างไรกัน
“เดิมทีก็เป็นของพวกเจ้าอยู่แล้ว” หลี่เนี่ยนฝานหมดคำจะพูด ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามเกรงอกเกรงใจกันมากเกินไป “เอาอย่างนี้ไหม ตันปีศาจให้พวกเจ้า ส่วนศพเสือดาวนี่ให้ข้า ข้ากำลังอยากกินเนื้อเสือดาวอยู่พอดี”
หลัวฮ่าว
