าจเทียบได้กับเรือนของหลี่เนี่ยนฝาน
“คุณชายหลี่ การตกแต่งนี้ มันช่าง…” ไป๋ลั่วซวงรู้สึกว่ามุมมองต่อโลกของตนเองถูกโจมตีอย่างรุนแรง
“เป็นแค่การตกแต่งแบบร่วมสมัยเท่านั้นละ มองแล้วดูสบายตาหน่อย” หลี่เนี่ยนฝานลอบยิ้มในใจ แปลกใหม่ใช่ไหมล่ะ นี่เป็นสไตล์การตกแต่งจากโลกเดิม ต่อให้พวกนายเป็นผู้บำเพ็ญเซียน ก็ไม่มีทางเคยเห็นการตกแต่งที่ทันสมัยขนาดนี้หรอก
“นี่คือสิ่งใดหรือ” สายตาของหลัวฮ่าวไปหยุดอยู่บนสิ่งที่กำลังพ่นไอน้ำอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าพลันดูหวาดผวา
หลี่เนี่ยนฝานกวาดสายตาไป เอ่ยชี้แจง “นี่คือเครื่องฟอกอากาศแบบทำความชื้น เป็นสิ่งประดิษฐ์จากวิทยาการอย่างหนึ่ง ทำให้อากาศสดชื่นขึ้น”
“นี่ไม่ใช่แค่สดชื่น นี่มัน…”
หลัวฮ่าวพูดยังไม่ทันจบ กลับถูกฉินจู๋รีบดึงไว้ บริภาษเสียงเบา “เจ้าบ้า! นายท่านสุนัขอสูรบอกไว้ว่าปรมาจารย์ท่านนี้ชอบชีวิตอย่างปุถุชน ต้องคิดว่าเขาเป็นปุถุชน ปรมาจารย์บอกว่าสดชื่นก็สดชื่นสิ!”
หลัวฮ่าวกลืนคำที่จะพูดลงคอไป ทว่าในใจของทั้งสามกลับมีคลื่นซัดโหมขึ้นมา พวกเขามองไปยังเครื่องฟอกอากาศด้วยดวงตาแดงก่ำ
เครื่องฟอกอากาศนี้พ่นพลังปราณออกมา เป็นพลังปราณบริสุทธิ์เสียด้วย!
พลังปราณ
