ขึ้นเรื่อยๆ!
“เป็นไปตามคาด… พลังปราณที่อัดแน่นอยู่ในอาหารจานนี้เข้มข้นมาก เกินกว่าโอสถทิพย์ระดับเก้าไปแล้ว! นึกไม่ถึงจริงๆ!”
เมื่อหัวหน้ากรรมการเห็นปฏิกิริยาของวงแหวนปราณ เขาก็หรี่ตาลง ดูเหมือนว่าทุกอย่างที่กรรมการคนก่อนบอกเขาจะเป็นเรื่องจริง!
พ่อครัวคนนี้… ไม่ใช่พ่อครัวธรรมดาทั่วไป ทักษะการทำอาหารของเขานั้นเหนือธรรมชาติยิ่งนัก!
ศิษย์พี่จางและนักเล่นแร่แปรธาตุจากเมืองแสงนภาเองก็ขมวดคิ้วลงพลางถอนลมหายใจเย็นเยือกออกมาอย่างช่วยไม่ได้เช่นกัน
พลังปราณในอาหารจานนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังปราณในโอสถวิญญาณหนึ่งแต้มของพวกเขาเลย นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน
“เจ้าจะลองชิมดูก็ได้ หลังจากที่กินเข้าไปแล้วเจ้าจะได้รู้ถึงสรรพคุณของมัน” ปู้ฟางพูดกับหัวหน้ากรรมการที่กำลังทึ่งอยู่ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ในที่สุดหัวหน้ากรรมการก็เริ่มลงมือ เขาปรายตามองปู้ฟาง ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมา มือที่กำลังถือตะเกียบนั้นสั่นอย่างเห็นได้ชัด
เขาไม่ได้กินอาหารมากี่ปีแล้วนะ…
นับตั้งแต่โอสถอดอาหารหลากรสถือกำเนิดขึ้น เขาก็หยุดกินอาหารไปเลย แต่ตอนนี้เขากำลังจะได้ลิ้มรสชาติอาหารที่มีกลิ่นหอมละมุนแล้ว
เรื่องนี้กวนใจเขาอยู่เบาๆ!
เนื้อปูนั้นชุ่มไปด้วยน
