THAIBOOK
หน้าแรก
นิยาย
การ์ตูน
🔍
ในเวลากลางคืน
หน้าแรก
/
นิยาย
/
ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD
ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD
ผู้เขียน:
อัพเดททุกวันอาทิตย์
อัพเดท:
2026-07-14
อ่าน:
ความคิดเห็น:
0
Slice of Life / ชีวิตประจำวัน
นิยายจีน
อาทิตย์
เรื่องย่อ:
ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD – นิยายจีน อ่านนิยาย อ่านฟรีจนจบที่https://novel-lucky.com/
เริ่มอ่าน
ดูสารบัญ
📖 สารบัญบท
升序
降序
ตอนที่ 142 แม่น้ำรั่วสามพันลี้ เพียงหนึ่งจอกก็ดับกระหาย (1) (รีไรท์)
บทที่ 1 ร้านอาหารเล็กๆ ณ ซอยแห่งหนึ่งในนครหลวง
บทที่ 2 ข้าวผัดไข่สำหรับเจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่
บทที่ 3 ข้าวผัดไข่ที่สว่างเป็นประกาย
บทที่ 4 ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา และข้าวนั้นก็ไม่ใช่ข้าวธรรมดาเช่นกัน
บทที่ 5 เซียวเยียนอวี่
บทที่ 6 เถ้าแก่ เอาข้าวผัดไข่มาก่อนเลยสิบชาม
บทที่ 7 กฎของร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้
บทที่ 8 อย่าริอ่านทำให้พ่อครัวเทพโกรธ
บทที่ 9 หุ่นยนต์ผู้ช่วยแห่งร้านเล็กๆ ของฟางฟาง
บทที่ 10 หลักการที่แม้แต่เงินก็ซื้อไม่ได้
บทที่ 11 เหตุใดจึงไม่กลัวข้า ทั้งที่ข้ายอดเยี่ยมเกรียงไกรขนาดนี้
บทที่ 12 พวกอันธพาลจะต้องโดนจับแก้ผ้าประจานต่อหน้าประชาชี
บทที่ 13 นี่มันข้าวผัดไข่หรือโอสถผัดไข่กัน
บทที่ 14 ข้าเป็นองค์ชาย มาเป็นพ่อครัวประจำตัวข้าสิ!
บทที่ 15 กลุ่มเศรษฐีใหม่ที่ยากหาใครเหมือน
บทที่ 16 ปีนี้วัฒนธรรมการวิ่งแก้ผ้ารอบเมืองกำลังมา
บทที่ 17 ข้าได้ยินมาว่าบะหมี่แห้งคลุกนั้นเหมาะกับไอ้หน้าสาวยิ่งนัก
บทที่ 18 เด็กหญิงหน้าอกแบนผู้หนีออกจากบ้าน
บทที่ 19 ปลาดองเหล้าและน้ำแกงเต้าหู้หัวปลา
บทที่ 20 ซดน้ำแกงปลาหมดชาม
บทที่ 21 นายท่านตัวเหม็นเป็นคนขี้โกหก!
บทที่ 22 ปลาดองเหล้ากลิ่นหอมรัญจวนใจ
บทที่ 23 ยังคงพูดถึงปลาดองเหล้ากลิ่นหอมรัญจวนใจ
บทที่ 24 สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางนี้ช่าง... แข็งแกร่งไร้เทียมทาน
บทที่ 25 ขายปลาดองเหล้าแต่ไม่ขายเหล้าเนี่ยนะ
บทที่ 26 ทักษะการทำอาหารของปู้ฟางกำลังถูกลูบคม
บทที่ 27 ไอ้โง่นี่มีปัญหากับสุนัขเช่นนั้นรึ
บทที่ 28 กระบวนการหมักเก้ากรรมวิธี และสุราหัวใจหยกเยือกแข็ง
บทที่ 29 ร้านเล็กในสายฝน
บทที่ 30 จะลอบสังหารนี่ขออนุญาตข้าแล้วหรือ
บทที่ 31 อีกไม่นาน... ร้านเล็กๆ นี้จะคลาคล่ำไปด้วยลูกค้า
บทที่ 32 ร้านเล็กๆ ของฟางฟางจะต้องกลายเป็นร้านยอดนิยม!
บทที่ 33 เช่นนั้นย่อมได้ เจ้าโดนใส่ชื่อในบัญชีหนังหมาแล้ว
บทที่ 34 หากวางเงินเพิ่มอีกเท่า ข้าจะซ้อมเจ้าให้ปางตาย
บทที่ 35 เปิดโถสุราหัวใจหยกเยือกแข็ง
บทที่ 36 เขาดื่มน้ำอัญมณีทิพย์ ข้าดื่มหัวใจหยกเยือกแข็ง
บทที่ 37 ซี่โครงเปรี้ยวหวานและทักษะการใช้มีดฝนดาวตก
บทที่ 38 เด็กปากร้ายในวันนี้ จะต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ขึ้นคานในวันหน้า
บทที่ 39 หั่นไชเท้าพันหัว
บทที่ 40 สุราอื่นก็แค่ขยะหากเทียบกับสุราข้า
บทที่ 41 เจ้ารู่เก๋อยอมสยบแทบเท้าซี่โครงเปรี้ยวหวาน
บทที่ 42 เหตุใดจึงเป็นเจ้าไปได้!
บทที่ 43 ภารกิจฉุกเฉิน
บทที่ 44 สมุนไพรสะระแหน่สวรรค์และไก่โลหิตปักษาเพลิง
บทที่ 45 แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงมาที่ร้าน
บทที่ 46 ทำลายร้านข้ารึ เจ้ามีน้ำยาไม่พอหรอก
บทที่ 47 ระบบปากร้ายในวันนี้ จะต้องโดนข้าเกลียดในวันหน้า
บทที่ 48 สารอาหารที่มากเกินพอดีทำให้เลือดกำเดาไหล
บทที่ 49 สุนัขสีดำตัวใหญ่ที่เยื้องย่างเหมือนแมว
บทที่ 50 ปากแตะกันก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะเราเป็นพี่สาวน้องสาวคนสนิทกัน
บทที่ 51 ถ้าข้าบอกให้เจ้าทำอาหารจานนี้ ก็จงสงบปากแล้วทำเสีย
บทที่ 52 ขนมปังแผ่นหอยนางรมสำหรับสั่งกลับบ้าน
บทที่ 53 ผู้ชมที่กำลังกินขนมปังหอยนางรมอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
บทที่ 54 ความไม่สงบที่ก่อโดยขนมปังหอยนางรม
บทที่ 55 มีคนกำลังก่อความไม่สงบ... เถ้าแก่ปู้ ท่านจะห้ามทัพหรือไม่
บทที่ 56 อย่าสะเออะยิ้ม... มิเช่นนั้นข้าจะโยนเจ้าออกไปเสีย
บทที่ 57 เจ้าดำพูดภาษาคนได้
บทที่ 58 พระองค์... โปรดมอบความเป็นธรรมให้กับข้ารับใช้ผู้นี้ด้วย
บทที่ 59 จักรพรรดิสั่งอาหารกลับบ้าน
บทที่ 60 เสี่ยวอี้ วานนำอาหารไปให้ลูกค้าที
บทที่ 61 กินขนมปังหอยนางรมมากไป... จะเป็นร้อนในนะ
บทที่ 62 จีเฉิงเสวี่ยบอกลา
บทที่ 63 สวัสดี จักรพรรดิ
บทที่ 64 ข้าวผัดไข่ช่างเข้ากับน้ำแกงเต้าหู้หัวปลาเหลือเกิน
บทที่ 65 พ่อหนุ่ม มาทำงานให้ข้าเถอะ!
บทที่ 66 จะว่าอะไรไหมหากข้าจะตั้งชื่อร้านให้เจ้า
บทที่ 67 พ่อหนุ่ม จงใช้ลิ้นเจ้าเพื่อจับผิดเถิด
บทที่ 68 ข้าอยากพัฒนาตนเอง... ให้เป็นน้ำไม่เต็มแก้ว
บทที่ 69 ข้าให้ศูนย์คะแนน... ทุกจาน!
บทที่ 70 ผัดปูม้า เอาไปศูนย์คะแนนพอ!
บทที่ 71 ปลาคาร์ปหินผัดแห้ง
บทที่ 72 เป็ดอบบุปผาที่พร้อมจะโผบิน
บทที่ 73 จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า
บทที่ 74 ไปตามหาตัวเถ้าแก่ร้านนั้น... แล้วฆ่าทิ้งเสีย
บทที่ 75 ผัดปูม้าสยบโลกา
บทที่ 76 เจ้าขาวตาสีม่วง กำจัดให้สิ้นซาก
บทที่ 77 องค์ชายรัชทายาทและอวี่อ๋อง
บทที่ 78 ใกล้บรรลุ
บทที่ 79 ก้าวเข้าวงแหวนปราณพร้อมน้ำแกงไก่
บทที่ 80 ใครกล้าเอาเข็มเย็บผ้ามาท้าทายท่านสุนัขผู้นี้กัน!
บทที่ 81 สุนัขตัวนี้นี่มันจองหองจริงๆ!
บทที่ 82 จับฉลากอุปกรณ์พ่อครัวเทพ มีดทำครัวสะท้านโลกา!
บทที่ 83 เลื่อนระดับและเปิดการใช้งานรูปแบบใหม่
บทที่ 84 ใช้พลังปราณเที่ยงแท้ทำเนื้อตุ๋นตำรับจีน
บทที่ 85 จักรพรรดิผู้เหมือนต้นไม้ร่วงโรย
บทที่ 86 เป้าหมายของข้าเกี่ยวกับร้านนี้... เรียบง่ายมาก
บทที่ 87 ฆ่าหมูตายในดาบเดียว
บทที่ 88 ข้าเป็นพ่อครัว
บทที่ 89 เนื้อย่างสูตรลับของตระกูลปู้
บทที่ 90 ยอดเยี่ยมที่สุดเลย ศิษย์พี่!
บทที่ 91 อสูรกายทุกหย่อมหญ้าต้องสยบให้มีดทำครัวเล่มนี้
บทที่ 92 ภารกิจเสร็จสิ้น กลับร้านได้
บทที่ 93 ก๋วยเตี๋ยวหลอดหอมนุ่มแสนอร่อย
บทที่ 94 ก๋วยเตี๋ยวหลอดราคาคำละยี่สิบผลึก
บทที่ 95 หิมะแรกของนครหลวง
บทที่ 96 ใครลักพาตัวเด็กหญิงตัวน้อยนี่กัน
บทที่ 97 เถ้าแก่ปู้ เจ้าไม่มียางอายเลยรึ
บทที่ 98 จงทำตามที่ท่านสุนัขผู้นี้สั่ง ปล่อยเด็กนี่ไปเสีย
บทที่ 99 อย่าทำพื้นแตกอีกเล่า
บทที่ 100 เด็กชายปากเสีย
บทที่ 101 ไอ้มนุษย์นี่มันบ้องตื้นรึ
บทที่ 102 วันนี้เรามาในวาระทักษะการใช้มีด
บทที่ 103 พ่อหนุ่ม จงใช้ทักษะการใช้มีดสุดแพรวพราวของเจ้าโปรดคนเหล่านี้ให้เป็นคนดีขึ้นเถิด
บทที่ 104 มาแข่งกันด้วยการหั่นหัวไชเท้าร้อยหัวเถอะ
บทที่ 105 เต้าหู้บุปผาพันชั้น
บทที่ 106 มีดทำครัวสุดเหนือชั้นเล่มนั้น
บทที่ 107 คิดค้นอาหารรายการใหม่
บทที่ 108 ไส้กรอกสุดหรู
บทที่ 109 ทักษะการแกะสลักกลุ่มดาวกระบวยใหญ่สุดหรูหรา ประณีต เกินเทียบเทียม
บทที่ 110 กล้าดีอย่างไรมาแย่งสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงไปจากข้า
บทที่ 111 สตรีผู้หาเรื่องเก่งกว่าเถ้าแก่ปู้
บทที่ 112 ไส้กรอกเนื้อวัวมังกรพเนจรทอดกรอบ
บทที่ 113 เจ้าเป็นลูกค้า แต่มันไม่ใช่
บทที่ 114 เป็นความลับ
บทที่ 115 ท่านอาจารย์ อย่ามัวแต่มัวเมากับอาหารสิเจ้าคะ
บทที่ 116 สุรารสเลิศ ลมหายใจมังกร
บทที่ 117 แรงหนุนจากสำนักต่างๆ มาถึง
บทที่ 118 กล้วยไม้หัวใจพลอยม่วงและหอยเป๋าฮื้อปราณนภา
บทที่ 119 หอยเป๋าฮื้อพร้อมวงแหวนปราณประจำตัว
บทที่ 120 พวกเจ้าไสหัวไปให้ไกล อย่ากล้าดีมากวนข้าเชียว
บทที่ 121 นายท่านตัวเหม็นได้ใหม่แล้วลืมเก่ารึ
บทที่ 122 พี่หญิงคนนี้สวยขนาดนี้ ช่วยหันกลับมามองอีกสักหน่อยเถอะ
บทที่ 123 กลับไปเสียเถิด อย่าทำให้ตนเองอับอายไปมากกว่านี้เลย
บทที่ 124 อาหารเปี่ยมด้วยพลังปราณนามว่าดอกไม้เพลิงเบ่งบาน
บทที่ 125 ไอ้ลูกชั่ว จะหนีไปไหน!
บทที่ 126 น้ำแกงหอยเป๋าฮื้อปราณพลอยม่วง
บทที่ 127 ราชโองการพินัยกรรมของจักรพรรดิ
บทที่ 128 แผนซุ่มโจมตี
บทที่ 129 จักรพรรดิองค์ต่อไปกำลังจะสิ้นพระชนม์
บทที่ 130 ข้าเป็นคนใจอ่อนตลอด
บทที่ 131 พิธีศพของจักรพรรดิ
บทที่ 132 เหล่าสำนักน้อยใหญ่พยายามก่อความไม่สงบ
บทที่ 133 แผนการของจักรพรรดิ อภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกร
บทที่ 134 ความผิดร้ายแรงสามกระทงของอวี่อ๋อง!
บทที่ 135 เอ่อ... ข้าแค่ผ่านมาเฉยๆ น่ะ
บทที่ 136 เหตุใดเถ้าแก่ปู้จึงน่ารักถึงเพียงนี้
บทที่ 137 องค์ชาย ข้านำพี่น้องของเรามาให้กำลังใจท่าน
บทที่ 138 ข้าวผัดไข่ที่กินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันเบื่อ
บทที่ 139 ท่านจักรพรรดิชอบดูคน... วิ่งแก้ผ้ารึ
บทที่ 140 จะเลี้ยงข้าวทุกคนเลยรึ กระเป๋าหนักเป็นบ้า!
บทที่ 141 ทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าให้ราบเป็นหน้ากลองเลย พ่อหนุ่ม!
บทที่ 142 ว่างเปล่า เดียวดาย และเหน็บหนาวในคืนก่อนเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ
บทที่ 143 ขนมไหว้พระจันทร์ผ้าไหมพันชั้น
บทที่ 144 จันทร์สองดวงซ้อนกันเป็นหนึ่ง เทศกาลฤดูใบไม้ผลิมาถึง
บทที่ 145 ชายร่างอ้วนที่กำลังกินน่องไก่ กับชายร่างผอมที่แบกกระทะไว้บนหลัง
บทที่ 146 เจ้าหมาน้อย เราแลกน่องไก่ของข้ากับซี่โครงเปรี้ยวหวานของเจ้ากันไหม
บทที่ 147 เตรียมการสำหรับงานสมโภชร้อยครอบครัว
บทที่ 148 หากใครไม่พอใจข้า ก็มาตามตัวข้าเอาเองก็แล้วกัน
บทที่ 149 เถ้าแก่ปู้เดี๋ยวนี้จองหองนัก
บทที่ 150 ปู้ฟางผู้แสนฟูฟ่าอลังการกับเกี๊ยวจันทร์เสี้ยวสีรุ้ง
บทที่ 151 เกี๊ยวจันทร์เสี้ยวสีรุ้งหรือ แล้วไหนสีรุ้งกัน
บทที่ 152 อาหารที่ทำให้ผู้คนมีความสุข
บทที่ 153 หมูป่าย่างไฟที่อยากโบยบินสู่สรวงสวรรค์
บทที่ 154 เจ้าไม่ยอมรับผลหรือ เช่นนั้นก็มาลองชิมด้วยตัวเองดูสิ
บทที่ 155 เถ้าแก่ปู้จอมปากร้าย
บทที่ 156 รางวัลที่หนึ่งคือเมล็ดพืชหนึ่งเมล็ด
บทที่ 157 ใครบอกว่าข้าจะใช้แค่วัตถุดิบธรรมดากัน
บทที่ 158 เหล่าพี่สะใภ้ของพ่อขุนศึกหนุ่มน้อย
บทที่ 159 ทาร์ตไข่เต่าพลังปราณ
บทที่ 160 ทาร์ตไข่แห่งความมืดมิดของเจวี้ยนเอ๋อร์
บทที่ 161 พ่อครัวเงาแห่งเมืองอาทิตย์ขจี
บทที่ 162 ทาร์ตไข่นี้… รสชาติเต่าถุยสุดๆ
บทที่ 163 การเคลื่อนย้ายครั้งที่สอง หนองน้ำปราณมายา
บทที่ 164 ชนเผ่ามนุษย์อสรพิษแห่งหนองน้ำปราณมายา
บทที่ 165 สวนสมุนไพรของเผ่ามนุษย์อสรพิษ
บทที่ 166 ใครมันบังอาจมาวางยาพวกเรากัน
บทที่ 167 อะไรกันนี่ นางเงือกรึ
บทที่ 168 มนุษย์ใจยักษ์ที่มีอาวุธเป็นมีดทำครัว
บทที่ 169 ข้าจะเอาดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งมาได้อย่างไรนะ
บทที่ 170 อาหารพื้นเมืองของเผ่ามนุษย์อสรพิษ
บทที่ 171 ปลาชนิดนี้... ต้องนำไปย่างต่างหากเล่า
บทที่ 172 ปลาย่างหอมฉุย (1)
บทที่ 173 ปลาย่างหอมฉุย (2)
บทที่ 174 สมุนไพรวิญญาณกำลังจะบานแล้ว
บทที่ 175 ไอ้อสูรนี่กำลังจะลอกคราบ
บทที่ 176 โจนทะยานภายใต้แสงจันทร์พร้อมมีดทำครัวในมือ
บทที่ 177 หากเทียบกับพลังของมังกรแล้ว พลังของงูก็เป็นได้แค่ไส้เดือนเท่านั้นแหละ!
บทที่ 178 หัวหน้าเผ่า... รอดแล้ว
บทที่ 179 โจ๊กเนื้อวัวมังกรพเนจรมงกุฎเลือด
บทที่ 180 จงมาหาข้าที่นครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่ว
บทที่ 181 ไม่อยากเชื่อ! เถ้าแก่ปู้เลี้ยง
บทที่ 182 อาหารจานใหม่หลังจากที่ทดลองมาสองวันเต็ม
บทที่ 183 ซี่โครงเปรี้ยวหวานที่สุนัขคู่ควร
บทที่ 184 สุนัขนี่... ไม่ใช่สุนัขธรรมดา!
บทที่ 185 เจ้าหนุ่ม เจ้าจะต้องเสียใจกับการตัดสินใจของตนเองแน่
บทที่ 186 ได้เวลาเริ่มกลั่นสุรา
บทที่ 187 ความอันตรายของเถ้าแก่ปู้
บทที่ 188 เหยือกซ้อนเหยือก สุราในสุรา
บทที่ 189 ข่าวที่แพร่กระจายทำเอาสายลมและหมู่เมฆต้องสะท้าน
บทที่ 190 เถ้าแก่ปู้ คิดถึงข้าหรือไม่
บทที่ 191 แค่ไม้ประดับเท่านั้น
บทที่ 192 มีขั้นนักพรตยุทธการอยู่ทุกหนแห่ง
บทที่ 193 เจ้าขาว จับหมอนี่แก้ผ้าแล้วโยนออกไปซะ
บทที่ 194 จับแก้ผ้าโต้งๆ ไม่อายฟ้าอายดิน
บทที่ 195 สุราพลังปราณ... พร้อมเปิดแล้ว
บทที่ 196 กลิ่นสุราหอมฟุ้งไปครึ่งนครหลวง
บทที่ 197 ไฟและน้ำแข็งที่ผสานกันเป็นหนึ่ง ทำให้เหมือนเหาะเหินเดินอากาศได้
บทที่ 198 เถ้าแก่ปู้มาดยั่ว
บทที่ 199 เจ้าขาวนี่เยี่ยมยอดเกินจะเอ่ย
บทที่ 200 เสื้อผ้าปลิดปลิว ส่วนสุราก็ลืมไปได้เลย!
บทที่ 201 ดูเหมือนว่าเมื่อคืนข้าจะ... เมา
บทที่ 202 เจ้าจะซื้อหรือไม่ซื้อ ข้าก็ไม่ง้อหรอก
บทที่ 203 สลบในจอกเดียว
บทที่ 204 สุราส่วนของเจ้า ไม่จำเป็นต้องจ่าย
บทที่ 205 กินเหล้าจนบรรลุได้ดิบได้ดี ช่างน่าทึ่งเสียจริง
บทที่ 206 ไหนเล่าดอกบัวที่เจ้าสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะ
บทที่ 207 เถ้าแก่ปู้... รู้จักมนุษย์อสรพิษหญิงตนนี้หรือไม่
บทที่ 208 ราชาอวี่แห่งสุสานหลวง
บทที่ 209 ข้าวโลหิตมังกรและข้าวหน้าเนื้อ
บทที่ 210 รีบไปแต่ไก่โห่เล่า มิเช่นนั้นแถวจะยาว
บทที่ 211 เมื่อหลายพันปีก่อนอาจจะเป็นครอบครัวเดียวกันก็ได้
บทที่ 212 กระบี่ของข้าคนนี้... กระหายเลือด!
บทที่ 213 คืนเดือนมืดที่ลมพัดหวิว... เหมาะกับการเชือดสุนัข
บทที่ 214 อาตมาเพียงแต่คิดริษยาร่างแสนกำยำเนื้อแน่นของท่านสุนัขเท่านั้น
บทที่ 215 เสียงลมหวีดหวิวกับบรรยากาศชวนสังเวช
บทที่ 216 มหัศจรรย์ข้าวหน้าเนื้อ
บทที่ 217 อาหารโอสถทิพย์ที่สำแดงพลังชีวิตออกมา
บทที่ 218 ให้ข้าทำหน้าที่เป็นองครักษ์พิทักษ์ร้านอาหารนี้เป็นอย่างไรเล่า
บทที่ 219 บรรดาขั้นเทพแห่งสงครามมาถึงแล้ว!
บทที่ 220 ถ้าข้าจะซ้อมเจ้าให้น่วมแล้วจะทำไม
บทที่ 221 มีคนมากหน้าหลายตาที่อยากได้สมบัติข้า เจ้าคิดว่าตนเองเก่งมากจากไหนกัน
บทที่ 222 ผู้คุ้มครองร้าน ปีศาจที่จับคนแก้ผ้าเป็นอาจิณ
บทที่ 223 เจ้าขาวตาสีม่วง ออกอาละวาด!
บทที่ 224 นี่มันปีศาจจากนรกอเวจีขุมไหนกันนี่
บทที่ 225 อุ้งเท้าสุนัขน่ารักน่าชังน่าขนหัวลุก
บทที่ 226 มาดูเร็วพวกเรา ผลตื่นรู้ทางห้าสายเผยโฉมแล้ว!
บทที่ 227 บอกว่าข้าริอ่านฮุบเอาไว้คนเดียว...เจ้าจะหน้าหนาหน้าทนไปถึงไหน
บทที่ 228 ท่านสุนัขลงมือ!
บทที่ 229 ดอกไม้ตื่นรู้ที่เบ่งบาน
บทที่ 230 พ่อครัวเงาผู้มาเพื่อสำแดงเดช แต่กลับถูกอัดน่วม
บทที่ 231 อาหารโอสถทิพย์ ประตูมังกรทะยาน
บทที่ 232 วาระสุดท้ายของพ่อครัวเงา
บทที่ 233 บรรลุด้วยพลังอันแสนพลุ่งพล่าน
บทที่ 234 เถ้าแก่ปู้ผู้แสนเย็นชาคนนั้นหายไปไหนกัน
บทที่ 235 แผนที่ร้านอาหารต่างโลก
บทที่ 236 เจ้ายอดเยี่ยมแต่อายุน้อยไป
บทที่ 237 ข้าวผัดไข่ของโอวหยางเสี่ยวอี้
บทที่ 238 ถ่านผัดไข่ชามนั้น
บทที่ 239 ความมั่นใจของคนครัว
บทที่ 240 ครัวของเถ้าแก่ปู้
บทที่ 241 ปู้ฟางสอนทำอาหาร
บทที่ 242 และศิษย์คนนั้นก็คือ..
บทที่ 243 ตระกูลเซียวมีพ่อครัวฝึกหัด
บทที่ 244 มุ่งหน้าไปยังจุดหมายแรกของแผนที่ร้านอาหารต่างโลก
บทที่ 245 ไปใช้ชีวิตเสีย
บทที่ 246 อาหารจานนี้...แสนจะไม่เอาอ่าว
บทที่ 247 เป็นแค่พ่อครัวคิดจะมาก่อเรื่องในหอนางโลมรึ
บทที่ 248 ไม่คิดเลยว่า... เถ้าแก้ปู้จะเป็นคนเช่นนี้
บทที่ 249 เต้าฮวยน้ำขิงในตรอกเล็ก
บทที่ 250 ตับห่านในน้ำซอส
บทที่ 251 อสูรกายแห่งแม่น้ำมังกร
บทที่ 252 ปลาอสูรมังกรพินาศโจมตีนครใต้
บทที่ 253 หุ่นเชิดตัวนี้ ข้าขอซื้อ
บทที่ 254 เรื่องการเกทับนั้นบอกเลยว่าข้าไม่ถนัดเป็นที่สุด
บทที่ 255 ถูกปฏิเสธ
บทที่ 256 ประตูเมืองแตก
บทที่ 257 เถ้าแก่ปู้จะลงมือเองหรือ
บทที่ 258 อาวุธที่ใช้คร่าชีวิตปลาปีศาจ
บทที่ 259 สะบั้นหัวปลาทิ้ง
บทที่ 260 การต่อสู้ที่มิอาจหลีกเลี่ยง
บทที่ 261 พิษของเจ้าช่างร้ายลึก
บทที่ 262 เหลียนฟู่ประมือราชาอวี่
บทที่ 263 อาหารโอสถทิพย์เสร็จเรียบร้อย
บทที่ 264 เหลียนฟู่ปราชัย
บทที่ 265 ข้าเกลียดนักเวลามีคนกังขาอาหารที่ข้าทำ
บทที่ 266 ซาลาเปาทอดไส้หมูฝีมือ “เทพธิดาซาลาเปา”
บทที่ 267 อาหารจานไหนหรือที่ท่านร้องเรียนว่าไม่ถูกปาก
บทที่ 268 น้ำส้มสายชูผลไม้แปดวิญญาณ
บทที่ 269 หวานเย็นแท่งตับมังกร
บทที่ 270 ขออีกแท่งหนึ่งเถอะ
บทที่ 271 ปรมาจารย์อาวุโสของลัทธิอสุรา
บทที่ 272 ไอ้เจ้าของร้าน รีบไสหัวออกมาตายเสียดีๆ
บทที่ 273 เซี่ยอวี่แห่งวิหารเทพเจ้าลงทัณฑ์ ผู้มีกายขั้นเซียนเทพ
บทที่ 274 คู่ต่อกรคนแรกของเจ้าขาว
บทที่ 275 เห็นๆ อยู่ว่าซี่โครงเปรี้ยวหวานที่ทำจากเนื้อมังกรต้องอร่อยที่สุดอยู่แล้ว
บทที่ 276 เซี่ยอวี่สิ้นหวังสุดขีด
บทที่ 277 ความพ่ายแพ้ของกายขั้นเซียนเทพ เซี่ยอวี่!
บทที่ 278 ความโกลาหลในนครหลวง
บทที่ 279 ภารกิจฉุกเฉินแสนประหลาด
บทที่ 280 เถ้าแก่ปู้เข้าร่วมกองทัพ
บทที่ 281 ข้าชกสวนไปไม่ได้เลยหรือ
บทที่ 282 จะจับหม้อหรือจะตัดไม้
บทที่ 283 เงื่อนไขเรียบง่าย วัตถุดิบธรรมดา
บทที่ 284 ซุปครีมเปรี้ยวหวานหอมเหมือนต้องมนต์
บทที่ 285 ในห้องเย็น
บทที่ 286 อาหารหม้อใหญ่
บทที่ 287 เต้าหู้ผัดพริก
บทที่ 288 เป็นแค่เด็กใหม่แท้ๆ คิดจะมายืนค้ำหัวคนอื่นเช่นนั้นหรือ
บทที่ 289 ข้าจะสนใจทำไมว่าพวกเจ้าจะสบายใจหรือไม่
บทที่ 290 แตกกระเจิง
บทที่ 291 ฝูงอสูรเวทจู่โจม
บทที่ 292 ถังอิ่นร่วมสู้ในสนามรบ
บทที่ 293 ชายหนุ่มที่ทำอาหารจากกระทะสี่ใบ
บทที่ 294 เถ้าแก่ปู้ ช่างบังเอิญจริงๆ
บทที่ 295 ลมพัดหอบเอากลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งให้ลอยไปในอากาศ
บทที่ 296 เจ้าน่ะหรือคือผู้สมคบคิดหลัก
บทที่ 297 ลูกรัก กัดไอ้หมอนี่ให้ตาย!
บทที่ 298 เจตจำนงสูงสุดแห่งกระบี่
บทที่ 299 จานพิเศษของปู้ฟาง… กิ้งก่าบุปผา
บทที่ 300 การล่มสลายของเมืองโม่หลัว
บทที่ 301 สายตาที่เขาใช้มองวัตถุดิบ
บทที่ 302 ทุกสิ่งที่มีดชี้ไปหาจะต้องกลายมาเป็นวัตถุดิบ
บทที่ 303 เก้าวัตถุดิบ เก้ากระทะยักษ์
บทที่ 304 กระทะเทพแห่งโชคชะตา
บทที่ 305 แม่นาง หน้าตาของเจ้าทำให้ผู้คนตกใจกลัว
บทที่ 306 ดื่มน้ำแกงเนื้อร้อนๆ สักชามหนึ่ง
บทที่ 307 กองทัพที่พ่ายแพ้
บทที่ 308 การหวนคืนและความเกรี้ยวกราดของขั้นเทพแห่งสงคราม
บทที่ 309 ชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพชิ้นที่สอง
บทที่ 310 มือซ้ายถือมีดทำครัวกระดูกมังกรทอง มือขวาถือกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ
บทที่ 311 มหาพรตคนงาม
บทที่ 312 เจ้าต้องชดใช้ให้กับวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏ
บทที่ 313 นครหลวงโกลาหล
บทที่ 314 องครักษ์โลหิตมาถึง กองทัพรุกเข้ายึดนคร
บทที่ 315 ส่งตัวปู้ฟางมาเสียดีๆ
บทที่ 316 ทำไมข้าต้องคืนของที่ยึดมาได้ด้วยกำลังตัวเองด้วย
บทที่ 317 การต่อสู้ของเซียนเทพกำลังจะอุบัติ!
บทที่ 318 เจ้าขาวประมือสององครักษ์โลหิต
บทที่ 319 กระทะทะยานสู่สวรรค์
บทที่ 320 ปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุราผู้โค่นไม่ลง
บทที่ 321 กระทะกลุ่มดาวเต่าดำปะทะปรมาจารย์อาวุโส
บทที่ 322 วงแหวนปราณแตกสลาย วิญญาณนับหมื่นร่ำไห้
บทที่ 323 นี่มันสุนัขอาเพศอะไรกัน
บทที่ 324 เสียงเห่าที่ทำลายเจตจำนงแห่งกระบี่ของลัทธิอสุรา
บทที่ 325 ข้าต้องกำลังฟังข่าวปลอมอยู่เป็นแน่
บทที่ 326 ข้าไม่ได้โง่นะ... จะรนหาที่ตายไปเพื่ออะไร
บทที่ 327 เหล่าขั้นเซียนเทพที่ตื่นกลัว
บทที่ 328 ซอสพริกอเวจีหนึ่งช้อน
บทที่ 329 ขั้นเซียนเทพผู้ที่ร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลเพราะอาหารรสเผ็ด
บทที่ 330 แล้วท่านล้มเจ้าดำได้หรือไม่
บทที่ 331 เถ้าแก่ปู้บรรลุปราณระดับเจ็ด
บทที่ 332 ดินแดนแสนภูผา
บทที่ 333 เหล่าผู้ฝึกตนหัวกะทิถูกส่งมาปฏิบัติภารกิจ
บทที่ 334 โจ๊กงูโลหิตมังกร
บทที่ 335 จะมาฉกวัตถุดิบไปจากข้าหรือ
บทที่ 336 ข้ามาเพื่อหมื่นไฟประลัยกัลป์
บทที่ 337 เหตุใดหมอนี่จึงยังไม่ตายกัน
บทที่ 338 ข้าอยากขอยืมเพลิงของเจ้ามาเผา...มันหวาน
บทที่ 339 มันฝรั่งทมิฬเผาด้วยเพลิงสังเคราะห์
บทที่ 340 มันฝรั่งทมิฬเผาพร้อมกลิ่นอายแห่งปัญญาวิญญาณ
บทที่ 341 นั่นเถ้าแก่ปู้ใช่หรือไม่
บทที่ 342 ต้วนอวิ๋นเสียขวัญ
บทที่ 343 เชื่อมั่นในตัวเอง เจ้าคือมืออาชีพ
บทที่ 344 กำเนิดเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี
บทที่ 345 การรวมตัวของขั้นเซียนเทพ
บทที่ 346 หมื่นไฟบรรลัยกัลป์ผุดดอก เปลวเพลิงอัคนีเบ่งบาน
บทที่ 347 ลูกโลกวิญญาณล่วงลับที่หล่อเลี้ยงด้วยเปลวเพลิงอัคนี
บทที่ 348 เถ้าแก่ปู้ออกโรง
บทที่ 349 หมื่นไฟบรรลัยกัลป์
บทที่ 350 เถ้าแก่ปู้กินไฟ
บทที่ 351 ไอ้คนวิปลาสนี่มันกินไฟเข้าไปแล้ว!
บทที่ 352 อวดแล้วชิ่ง
บทที่ 353 ให้ท่านสุนัขผู้นี้ได้นอนสบายๆ มิได้หรือ
บทที่ 354 นครหลวงแห่งจักรวรรดิวายุแผ่วตกอยู่ในความโกลาหลอีกครั้ง
บทที่ 355 อาหารจานแรกที่ใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำ
บทที่ 356 เหตุใดการเป็นจักรพรรดิถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญถึงเพียงนี้
บทที่ 357 ไร้สาระ พ่อครัวจะไปรู้วิธีการรักษาคนไข้ได้อย่างไร
บทที่ 358 ใส่เนื้อคางคกเข้าไปในพระกระโดดกำแพงก็ดีเหมือนกัน
บทที่ 359 เจ้าขาว... เจ้าขาวเปลี่ยนไป
บทที่ 360 เนื้อคางคกกระจายเต็มฟ้า
บทที่ 361 ห้ามใครหน้าไหนบังอาจมาแย่งสิ่งนี้กับท่านสุนัขผู้นี้เป็นอันขาด
บทที่ 362 สุนัขตบมังกรตายในสองที
บทที่ 363 ยังเป็นปีศาจร้ายตัวเดิมที่ชอบจับคนแก้ผ้าไม่เปลี่ยน
บทที่ 364 พระกระโดดกำแพงชโลมด้วยเลือดมังกร
บทที่ 365 การมาถึงของยอดฝีมือขั้นกึ่งเทพศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 366 พระกระโดดกำแพงสำเร็จแล้ว
บทที่ 367 ไอ้หนู ข้าเจอเจ้าจนได้
บทที่ 368 ผู้ฝึกตนขั้นกึ่งเทพศักดิ์สิทธิ์ถูกฟาดดังผัวะ
บทที่ 369 เจ้าต้องตายด้วยคมกระบี่ข้า เจ้าหมาดำ
บทที่ 370 ไม่มีสิ่งใดที่ท่านสุนัขผู้นี้กินไม่ได้
บทที่ 371 หญิงสาวผู้อาจหาญและต้วนหลิงที่ได้สมใจ
บทที่ 372 เจ้าเอาความกล้ามาจากใคร
บทที่ 373 ร้านนี้ช่างใจไม้ไส้ระกำสมชื่อจริงๆ
บทที่ 374 น้ำซุปนี่วิเศษกว่าโอสถทิพย์จริงรึ
บทที่ 375 สำนักมหาพิภพ
บทที่ 376 ชีวิตแสนสุขของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่
บทที่ 377 นายท่านต้องกำราบเจ้าดำให้จงได้
บทที่ 378 หากยังทำนิสัยเช่นนี้ ระวังจะไม่มีสุนัขสาวมาหมายปอง
บทที่ 379 คำขอของจีเฉิงเสวี่ย
บทที่ 380 อวี่ฝูศึกษาศาสตร์การทำอาหารจากท่านไม่ได้อีกต่อไป
บทที่ 381 แล้วเจ้ารู้บ้างหรือไม่ว่าข้าแข็งแกร่งเพียงใด
บทที่ 382 เถ้าแก่ปู้ผู้น่าเกรงขามสังหารอีกชีวิตแล้ว
บทที่ 383 เจ้ามนุษย์อสรพิษขี้ปะติ๋ว กล้ามาดูแคลนท่านสุนัขผู้นี้หรือ
บทที่ 384 คลื่นยักษ์สูงเสียดฟ้า ชาวสมุทรบุกผืนดิน
บทที่ 385 มุ่งหน้าสู่นครมหาอสรพิษ
บทที่ 386 สุนัขผู้กลืนสายฟ้า
บทที่ 387 พร้อมหน้า
บทที่ 388 อุปสรรคที่เหมืองผลึก
บทที่ 389 กุ้งตั๊กแตนตำข้าวกระทะร้อน
บทที่ 390 เหวี่ยงกระทะไปมาเพื่อให้กุ้งตั๊กแตนตำข้าวสุก
บทที่ 391 โอ้ ช่างตื่นเต้นเร้าใจเสียจริง
บทที่ 392 การตามล่าไม่ลดละของพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพ
บทที่ 393 เจ้าสุนัขขี้เกียจหายไปไหน
บทที่ 394 อุ้งเท้าสุนัขที่โผล่ออกมาจากตาผลึก
บทที่ 395 เจ้าสุนัขดำขี้งกไร้ยางอาย!
บทที่ 396 ไหนเล่าบรรพบุรุษกุ้งที่ว่า
บทที่ 397 ปลาปักเป้า อาหารชั้นเลิศ!
บทที่ 398 เถ้าแก่ปู้เป็นชายน้ำใจงาม
บทที่ 399 นี่มันปลาต้องสาป
บทที่ 400 เจ้ากุ้ง เจ้าทำอะไรนี่
บทที่ 401 เนื้อปลาปักเป้า อาหารชั้นเลิศที่ยากหาสิ่งใดเทียบเทียม
บทที่ 402 ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดกับวงแหวนปราณอาหารเลิศรส
บทที่ 403 อาหารจานใหม่ของเถ้าแก่ปู้
บทที่ 404 เถ้าแก่ปู้ ท่านกำลังหลอกลวงผู้เยาว์
บทที่ 405 การมาถึงของผู้สืบทอดแห่งสวรรค์
บทที่ 406 วงแหวนปราณอาหารเลิศรส
บทที่ 407 เซียวเหมิงปะทะขั้นเซียนเทพ
บทที่ 408 ข้าตั้งใจจะกินก๋วยเตี๋ยวสักชามก่อนไป
บทที่ 409 เจ้ากล้ามาก
บทที่ 410 ปู้ฟางลงมือ
บทที่ 411 เจ้าไม่มีวันเดาหมากของข้าได้
บทที่ 412 ปู้ฟางโกรธจัด
บทที่ 413 จบแล้วรึ
บทที่ 414 ใครกันที่จะตายถ้าไม่ใช่เจ้า
บทที่ 415 สาขาใหม่
บทที่ 416 ร้านอาหารร้านสุดท้ายของเมืองหมอกนภา
บทที่ 417 ข้าวผัดไข่ไร้กลิ่น
บทที่ 418 โอสถหลากรสอดอาหารรสชาติเหมือนมูลสุนัข
บทที่ 419 เปลี่ยนเถ้าแก่ร้าน
บทที่ 420 ร้านใหม่ปรับปรุงเสร็จสมบูรณ์แล้ว
บทที่ 421 ปู้ฟางทำเต้าหู้เหม็น
บทที่ 422 กลิ่นเหม็นที่ฟุ้งไปไกลสามสิบลี้
บทที่ 423 ให้ตายเถิด! เทพธิดาของเรากินอึ
บทที่ 424 เต้าหู้เหม็นที่เทพธิดาของเรากิน
บทที่ 425 การยกระดับของเจ้าขาว
บทที่ 426 การกลับมาของปีศาจจอมเปลื้องผ้า
บทที่ 427 เจ้าขาว เจ้านายของเจ้าชื่นชมเจ้ามาก
บทที่ 428 ก้นขาวๆ
บทที่ 429 เหตุใดจึงอร่อยถึงเพียงนี้
บทที่ 430 พระกระโดดกำแพงนี่ถ้าเป็นของปลอมยินดีเปลี่ยนให้
บทที่ 431 ข้าไม่ยกนางให้แน่ หากเจ้ายังข่มเหงพี่เขยเช่นนี้
บทที่ 432 ตัวตลกหนานกงอู๋เชวีย
บทที่ 433 หน็อย ใครบังอาจมีเรื่องกับน้องเขยข้า
บทที่ 434 เจ้าเล่นกับไฟตามใจชอบไม่ได้
บทที่ 435 กระทะกลุ่มดาวเต่าดำ...ราชันแห่งกระทะ
บทที่ 436 เป็นเพราะข้าเห็นท่านในฝูงชน...
บทที่ 437 หยางเหม่ยจี๋ประหลาดใจ
บทที่ 438 เมืองหมอกนภากำลังจะเปลี่ยนไป
บทที่ 439 สหายปู้... ข้าดีใจที่ยังรอดมาเจอเจ้าอีกครั้ง
บทที่ 440 ค้นทั่วเมือง
บทที่ 441 หนานกงอู๋เชวียสังหารโหด
บทที่ 442 อวดเก่งรึ อวดเก่งอีกสิ
บทที่ 443 อาการของเจ้าค่อนข้างสาหัส ข้าเลยเพิ่มปริมาณของวัตถุดิบให้
บทที่ 444 ข้าอยากสกัดเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีจากตัวของเจ้า
บทที่ 445 ลุยเลยเจ้ากุ้ง
บทที่ 446 การตายของหนานกงเสวียนอิง
บทที่ 447 ข้าอยากได้สิทธิ์ในการเข้าดินแดนเร้นลับ
บทที่ 448 เถ้าแก่ปู้บรรลุขั้นเซียนเทพ
บทที่ 449 เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
บทที่ 450 เนื้อปั้นกระปรี้กระเปร่า
บทที่ 451 เข้าดินแดนเร้นลับ
บทที่ 452 หนานกงอู๋เชวียผู้อาภัพ
บทที่ 453 เรือยมโลกจากยมโลก
บทที่ 454 แก่นผลึกม่วง
บทที่ 455 หญิงสาวผมยาวบนเรือยมโลก
บทที่ 456
บทที่ 457 ผมดำยาวจากยมโลก
บทที่ 458 เจ้ากล้าปั่นหัวท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้หรือ!
บทที่ 459 เกาะอาหารเลิศรส!
บทที่ 460 มือซ้ายถือชามน้ำซุป มือขวาถือขนมปังแผ่น
บทที่ 461 การนองเลือดฉับพลัน
บทที่ 462 จ้องข้าไปก็ไม่ท้องหรอก
บทที่ 463 ชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์สูงสุดผู้ทำลายโซ่ตรวนได้ห้าเส้น
บทที่ 464 อุ้งเท้าสุนัขแสนนุ่มและดำสนิท
บทที่ 465 บุรุษผู้เกรี้ยวกราดจนกระอักเลือด
บทที่ 466 บทสนทนาเรื่องการกินไข่ปักษาเพลิงอย่างถูกต้อง
บทที่ 467 ซี่โครงเนื้อเปรี้ยวหวานยังอร่อยกว่าเยอะ
บทที่ 468 เจ้าสุนัขขี้เกียจ! เจ้ากล้าหลอกข้าอย่างนั้นหรือ!
บทที่ 469 เจ้าทำอาหารได้… เจ้าสุดยอดมาก
บทที่ 470 หนานกงอู๋เชวียผู้ดื้อดึง
บทที่ 471 เขาจะเก็บความปวดใจเอาไว้เงียบๆ
บทที่ 472 เหตุใดสตรีบ้าคลั่งนางนี้จึงออกมาด้วยเล่า
บทที่ 473 ทักษะการตั้งชื่อของเถ้าแก่ปู้
บทที่ 474 เสี่ยวโยว…บริกรคนงาม
บทที่ 475 ปู้ฟาง ข้า…หิว
บทที่ 476 ที่นี่คือสวรรค์ใช่หรือไม่
บทที่ 477 หญิงงามประจำร้านเถ้าแก่ปู้
บทที่ 478 หนานกงหวั่นปะทะเสี่ยวโยว - บทที่ 479 น้องพี่...เจ้านี่ช่างไม่รู้ความเอาเสียเลย
บทที่ 480
บทที่ 481 ไสหัวไป มิเช่นนั้นก็ตายเสีย
บทที่ 482 ความจริงคืออะไร
บทที่ 483 แม้แต่พ่อครัวอย่างเจ้ายังอยากสมัครเข้าร่วมงานประลองหรือ
บทที่ 484 เถ้าแก่ปู้ถูกเหยียดหยาม
บทที่ 485 พ่อครัวเช่นนั้นหรือ เขาเป็นปรมาจารย์ด้านยาพิษชัดๆ!
บทที่ 486 พวกเราต่างเป็นพวกเดียวกันไม่ใช่หรือ
บทที่ 487 เมืองหมอกนภาที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน
บทที่ 488 เข้าร่วมงานประลองพร้อมถือป้ายหน้าร้านไปด้วย
บทที่ 489 น้องเขยของข้าจะเป็นผู้สร้างปาฏิหาริย์
บทที่ 490 เจ้ามาที่นี่เพื่อเล่นสนุกเช่นนั้นหรือ
บทที่ 491 เพื่อความยุติธรรม
บทที่ 492 เต้าหู้เหม็นนี้ช่างสะอิดสะเอียนเกินไป!
บทที่ 493 อาหารของรอบคัดออก
บทที่ 494 เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บทที่ 495 ความรู้สึกพิเศษราวกับเป็นคืนแรกในห้องหอ
บทที่ 496 ศัตรูของนักเล่นแร่แปรธาตุ
บทที่ 497 พ่อครัวที่สร้างความหวาดกลัว
บทที่ 498 เมื่อกลิ่นหอมจากปูโชยมา หม้อหลอมทุกใบก็ระเบิด
บทที่ 499 พ่อครัวนักวางแผน
ป้ายกำกับ:
Slice of Life / ชีวิตประจำวัน
นิยายจีน
อาทิตย์