ณ อาณาเขตแถบตะวันตกของหนองน้ำปราณมายา ทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาทอดตัวยาวอยู่ด้านล่างหน้าผาสูงชัน
สายลมหอบเอากลิ่นเค็มของทะเลโชยเข้าฝั่ง เกลียวคลื่นซัดสาดแนวโขดหินใต้หน้าผาสูงพร้อมเสียงดังลั่น เสียงของคลื่ นดังพอที่จะทำให้ใครก็ตามที่ได้ยินต้องสะดุ้งตกใจจนตัวโยน
เหนือหน้าผาชันมีหอคอยสูงที่ทำจากหินตั้งตระหง่านอยู่ หอคอยดังกล่าวนครมหาอสรพิษสร้างขึ้นเพื่อคอยตรวจตราดูสถ ถานการณ์และสอดส่องหาผู้บุกรุกในมหาสมุทรไร้ขอบเขต
ด้านล่างของหน้าผามีท่าเรือขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มนุษย์อสรพิษมากมายนับไม่หวาดไม่ไหวกำลังออกเรือไปในทะเล เพื่อจับสัตว ว์น้ำมาทำอาหารและเก็บเกี่ยววัตถุดิบเพื่อใช้สอยในชีวิตประจำวัน
หมู่บ้านเล็กๆ รอบท่าเรือเป็นหมู่บ้านของชาวประมง พวกเขากำลังเตรียมตัวเดินเรือออกไปยังทะเล หมู่บ้านเหล่านี้เป็น สถานที่พักพิงชั่วคราวสำหรับเหล่าชาวประมง ส่วนบ้านจริงๆ ของพวกเขาอยู่ที่นครมหาอสรพิษ
เรือไม้มากมายทอดสมอเรียงรายเทียบท่าอยู่ ใบเรือที่ทำจากไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไปตามกระแสลม
ทหารยามมนุษย์อสรพิษจากนครมหาอสรพิษจะลาดตระเวนผ่านมาเป็นครั้งคราวพร้อมอาวุธในมือ พวกเขาทำหน้าที่ดูแลความเรียบร ร้อยของท่าเรือ
ท้องทะเลเต็มไปด้วยสิ่งมี
