ชีวิตมากมาย นานๆ ทีจะมีอสูรเวทไม่ทราบชื่อโผล่ขึ้นมาเป็นพักๆ แล้วทำลายหมู่บ้านและท่าเรื อ หน้าที่ของพวกเขาคือคอยควบคุมอสูรเวทเหล่านี้ให้ไม่ทำลายบ้านเมืองย่อยยับ
แสงแดดอุ่นส่องลงไปยังท้องทะเล ผิวน้ำทอประกายระยิบระยับราวกับปกคลุมด้วยทองคำเลอค่า คลื่นทะเลที่พัดเข้าฝั่งท ทำให้ผิวน้ำกระเพื่อมทำมุมกับแสงแดดจนเป็นประกายสวยงามยิ่งกว่าเดิม
ทันใดนั้นมนุษย์อสรพิษตนหนึ่งที่กำลังจะออกเรือก็ร้องตะโกนออกมาเสียงดังลั่น
มนุษย์อสรพิษทุกตนที่อยู่บนเรือไม้หมอบตัวลงด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเส้นสีดำสนิทปรากฏขึ้นที่ปลายขอบฟ้า
เส้นสีดำขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ เค้าโครงของมันเริ่มชัดเจน สิ่งนี้มาพร้อมเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น เงาสีดำทะมึนดัง งกล่าวแท้จริงเป็นเมฆหนาทึบที่กำลังแผ่ตัวบดบังท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
ภาพที่น่ากลัวเหมือนวันสิ้นโลกนั้นทำให้บรรดามนุษย์อสรพิษบนเรือไม้ตกใจกลัวจนสติกระเจิง พวกเขาร้องตะโกนออกมา ด้วยความหวาดหวั่น จากนั้นก็กระโดดออกจากเรือเพื่อหนีเข้าฝั่งทันที
คลื่นยักษ์สูงร้อยลี้กำลังซัดครืนเข้ามาที่ท่า แม้แต่มนุษย์อสรพิษที่ออกทะเลบ่อยจนเคยชินก็ยังไม่เคยเห็นคลื่ นที่สูงเท่านี้มาก่อนในชีวิต
ครืน! ครืน! ครืน!
แสงสี
