ริมฝีปากเหมือนกลีบกุหลาบของเจวี้ยนเอ๋อร์เผยอขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ปิดลงเหมือนเดิมหลังจากที่นางกัดทาร์ตไข่เต่าพลังปราณที่ทั้งกรอบและนุ่มเข้าไปคำเล็กๆ ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น นางเคี้ยวอาหารในปากโดยขยับกรามให้น้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ซึ่งถือเป็นวิธีของหญิงจากตระกูลสูงศักดิ์อย่างแท้จริง
ยิ่งเคี้ยวนานเท่าไหร่ ดวงตาของนางก็ยิ่งเบิกกว้างมากขึ้นเท่านั้น รสชาติแสนอร่อยกระจายตัวไปทั่วปากจนลามไปทั้งร่างกาย กลิ่นหอมเข้มของนมเข้าโอบล้อมร่างของนางไว้ ทำให้เจวี้ยนเอ๋อร์รู้สึกราวกับตนเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางฝูงอสูรเวทในทุ่งกว้างใหญ่
สายลมอ่อนพัดผ่านฝูงอสูรเวทที่กำลังเล็มหญ้าอย่างเงียบๆ อยู่บนทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม
“ฮืม…” เจวี้ยนเอ๋อร์กลืนทาร์ตไข่คำเล็กกระจิริดในปาก ความรู้สึกประหลาดเอ่อท้นขึ้นในจิตใจจนทำให้ต้องเปล่งเสียงออกมา ใบหน้าสวยน่ารักของนางแดงก่ำมากขึ้นอีกเหมือนกำลังมึนเมา สายลมที่พัดหอบเอากลิ่นสดชื่นของทะเลพุ่งเข้าใส่ร่าง เหมือนกับว่ากำลังพยายามจะพัดเสื้อผ้าของนางให้ปลิวหายไปในอากาศ
“อ… อร่อยมาก!” เจวี้ยนเอ๋อร์พูดด้วยดวงตาเป็นประกายระยับ
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้กินอาหารที่อร่อยถึงเพียงนี้ เจวี้ยนเอ๋อร์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าความรู้สึกเหมือนตนเองกำลังแช่น้ำทะเลเย็นสบายจะเกิดขึ้นได้จากทาร์ตไข่ชิ้นเล็กจิ๋วตรงหน้า ถือเป็นปรากฏการณ์ที่นางไม่เคยพบเคยเจอมาก่อนในชีวิต
เจวี้ยนเอ๋อร์ไม่สนใจความ
