“เถ้าแก่ปู้ ขอบใจมากที่นะช่วย” จีเฉิงเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมประสานฝ่ามือและกำปั้นคารวะ เขามองหน้าสงบเรียบเฉยของปู้ฟางแล้วก็อดรู้สึกชื่นชมไม่ได้
ผู้ฝึกตนขั้นจิตยุทธการคนนี้สามารถทำให้ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการบาดเจ็บจนถึงกับกระอักเลือดแล้วต้องหนีไป แม้เขาจะใช้อำนาจของวงแหวนปราณในการต่อกร แต่ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องน่าประทับใจอยู่ดี
นั่นเพราะความจริงที่ว่าขั้นจิตยุทธการและขั้นนักพรตยุทธการ มีพลังต่างกันราวฟ้าที่สูงที่สุดกับเหวที่ลึกที่สุด วัดอย่างไรก็วัดไม่ได้เลยทีเดียว
“เถ้าแก่ปู้นี้ช่างลึกลับยากแท้หยั่งถึงเสียจริง… เขาไม่ใช่ปุถุชนคนธรรมดาอย่างแน่นอน!” จีเฉิงเสวี่ยคิด
ปู้ฟางมองหน้าจีเฉิงเสวี่ยแล้วนิ่งไปสักพัก จากนั้นเขาก็ทำท่าบุ้ยใบ้ไปที่ผลตื่นรู้สามสายในมือของตน “ผลไม้นี่… ให้ข้าได้หรือไม่”
ปู้ฟางมองว่าที่จักรพรรดิคนต่อไปด้วยสีหน้าจริงจัง เขามั่นใจว่าจะต้องไม่ถูกปฏิเสธอย่างแน่นอน
ถึงผลตื่นรู้สามสายจะมีค่ามาก แต่ปู้ฟางก็ใช้สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงช่วยชีวิตจีเฉิงเสวี่ยเอาไว้เช่นกัน มูลค่าของสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงนั้นไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าผลไม้ตื่นรู้สามสายแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น… เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ได้ช่วยชีวิตเขาไว้ จีเฉิงเสวี่ยคงไม่ปฏิเสธคำขอนี้แน่
จักรพรรดิฉางเฟิ่งสิ้นไปแล้ว ส่วนอวี่อ๋องก็ถูกลงโทษตามความผิดที่ได้ก่อไว้ องค์ชายรัชทายาทหมดสิ้นซึ่งอำนาจ ในขณะที่จีเฉิงเสวี่ยได้สืบทอดราช
