สมาชิกตระกูลเซียวจ้องมองอาหารที่หน้าตาคล้ายคลึงปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูด้วยความตื่นตกใจ ต่างพากันก้มหน้าก้มตากระซิบกระซาบกันไปมา
แม้ว่าอาหารจานนี้จะส่งกลิ่นหอมหวานที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่พวกเขาเคยดมมา แถมเนื้อปลายังอุดมไปด้วยพลังปราณสูงส่ง… แต่ก็ยังเป็นเพียงปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูอยู่ดี อาหารธรรมดาๆ ชนิดนี้พบเห็นได้ทั่วไปบนโต๊ะอาหารของทุกบ้าน
ทุกคนในเมืองนครใต้ต่างคุ้นเคยกับปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูเป็นอย่างดี แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่าอาหารจานนี้มีสรรพคุณในการรักษาพิษมาก่อน… นี่เป็นสิ่งที่เกินความเข้าใจของพวกเขาไปมาก จนพวกเขาต้องมองปลาธารมังกรหมักน้ำส้มสายชูเสียใหม่
ปู้ฟางเมินเฉยต่อความกังขาที่ผู้คนมีต่อมัจฉาปีศาจพิษมงกุฎเลือดของเขา จากมุมมองของพ่อครัวหนุ่ม… คนพวกนี้ไม่มีความรู้พอจะมาท้าทายเขาด้วยซ้ำ พวกเขาไม่รู้สักนิดว่าอาหารจานนี้ราคาแพงลิบเพียงใด แถมยังไม่เคยลองชิมอีกต่างหาก แล้วมีสิทธิ์อะไรจึงมายืนพูดจาเพ้อเจ้ออยู่เช่นนี้
เพราะเหตุนี้ปู้ฟางจึงมีทีท่าเช่นเดิมและตอบรับปฏิกิริยาของทุกคนอย่างนิ่งเฉย เขาเอื้อมมือไปดึงเก้าอี้มานั่งพิงหลังอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว
หลินฉินเอ๋อร์เป็นคนเดียวที่มีความรู้เรื่องการทำอาหารมากกว่าสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูล นางแตกต่างจากพวกเขาเพราะต้องช่วยบิดามารดาทำอาหารตั้งแต่ยังเด็ก อาหารจานเด็ดของนางคือซาลาเปาทอดไส้หมู ซึ่งเป็นอาหารต้นตำรับขึ้นชื่อของเมืองนครใต้
นา
