“กลิ่นนี้!”
ทุกคนอึ้ง ต่างพากันทำจมูกฟุดฟิดพยายามจับกลิ่นในอากาศ
กลิ่นเนื้อไก่ตลบอบอวลไปทั่วร้าน เนื้อไก่เด้งดึ๋งเหมือนวุ้น น้ำแกงสีเหลืองอำพันใสดูสวยงามล้อแสงไฟ ส่องประกายระยิบระยับ
แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงลืมตาขึ้นเล็กน้อย ดวงตาทอแสงเจิดจ้า เขาจ้องไปที่หม้อดินเผาบนโต๊ะและเนื้อไก่สีเลือดในหม้อ
“พลังปราณช่างเยอะอะไรเช่นนี้!” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงตกใจเป็นอันมากขณะสูดลมหายใจเข้าลึกทางปาก ด้วยประสาทสัมผัสที่น่าทึ่งของพลังปราณระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ เขาจึงบอกได้ทันทีว่ามีพลังปราณอยู่เท่าใดในเนื้อไก่สีเลือด นอกจากนี้น้ำแกงไก่สีอำพันยังอัดแน่นไปด้วยวัตถุดิบที่มีสรรพคุณเป็นยามากมาย
เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้ขณะมองไปที่ชามน้ำแกงไก่ตรงหน้า
“นี่มัน… อสูรเวทระดับห้า ไก่โลหิตปักษาเพลิงมิใช่รึ!” องค์ชายรัชทายาทเลียริมฝีปาก ดวงตาจับจ้องไปที่เนื้อไก่ในหม้อดินเผา แล้วจู่ๆ ก็ตะโกนด้วยความตกใจเมื่อนึกได้ว่าสิ่งที่เห็นอยู่คืออะไร
“ไก่โลหิตปักษาเพลิงรึ!” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงหันไปมองจีเฉิงอันด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
“ไก่โลหิตปักษาเพลิงเป็นอสูรเวทระดับห้าที่อาศัยอยู่ตรงบริเวณทุ่งหญ้าสามเหลี่ยมกว้างใหญ่ในดินแดนป่ารกชัฏ ไก่ชนิดนี้มีขน หนัง และเนื้อสีแดงเลือด เนื้อนั้นเต็มไปด้วยพลังปราณ เมื่อปรุงสุกแล้ว เนื้อไก่จะช่วยเสริมพลังชีวิตให้ผู้ที่บริโภค ทั้งยังฟื้นฟูโลหิตและพลังงานในกาย จัดเป็นวัตถุดิบที่หายากยิ่ง” จ
