นครครึ่งหนึ่งถูกโอบล้อมไปด้วยกลิ่นสุรา มันเป็นกลิ่นหอมเข้มน่าหลงใหลที่กระจายตัวเป็นวงกว้างเหมือนคลื่นทะเล แพร่ขยายออกไปอย่างเงียบๆ
ทั้งหนี่หยันและยี่จือหลิงที่อยู่ใกล้ๆ ตรอกต่างพากันสูดหายใจเข้าลึก ใบหน้าแดงก่ำ ทั้งสองหันมามองหน้ากัน ต่างคนต่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น
“สุราอะไรจะหอมได้ถึงเพียงนี้” หนี่หยันพึมพำแล้วเร่งฝีเท้าขึ้นเพื่อเดินตรงไปยังต้นตอของกลิ่น
…
ณ โรงเตี๊ยมหรูแห่งหนึ่งในนครหลวง บรรดาสิบสามกองโจรแห่งเมืองโม่จั่วกำลังกินดื่มกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วโรงเตี๊ยม
ภายในโรงเตี๊ยมนั้นครื้นเครงบันเทิงใจเป็นอันมาก ทั้งกลิ่นอาหารและสุราปะปนกันอยู่ในอากาศ
ทันใดนั้นคลื่นที่มองไม่เห็นพร้อมด้วยกลิ่นหอมเกินบรรยายก็พัดผ่านโรงเตี๊ยมแห่งนั้น
เพล้ง!
เสียงแก้วแตกดังขึ้น เหล่าสิบสามกองโจรต่างตกใจนิ่งอึ้งทันที จอกสุราในมือตกลงกระทบพื้นแตกร้าว สุราที่อยู่ภายในหกกระจัดกระจายไปทั่ว
ทว่าพวกเขาเหล่านั้นกลับไม่ได้สนใจสุราที่หกเลอะพื้นแต่อย่างใด ทุกคนทำจมูกฟุดฟิดเพื่อดมกลิ่นใหม่ในอากาศ ดวงตาเล็กหรี่ ใบหน้าดูเคลิบเคลิ้มจนน้ำลายไหลออกจากมุมปาก
“นี่มัน… หอมเหลือเกิน! กลิ่นสุราหรือนี่ ข้าอดใจไม่ไหวแล้ว… พี่น้องข้า เราไปหาต้นตอของกลิ่นสุรานี้กันเถิด!”
พอบรรดาสมาชิกสิบสามกองโจรตื่นจากภวังค์ ทุกคนก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที กลิ่นสุรานี้หอมเกินห้ามใจ พวกเขาทุกคนล้วนเป็นผู้ฝึกวิทยายุทธ์ จึงชื่
