“ยินดีต้อนรับสู่ร้านเล็กๆ ของฟางฟาง รายการอาหารอยู่บนผนัง ตัดสินใจได้แล้วก็บอกข้า”
ทันทีที่ซูฉีก้าวเข้าร้านมา เสียงเล็กน่ารักก็เอ่ยต้อนรับ เด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มจ้องมองเขาพลางกระพริบตาปริบๆ
“นายหญิงน้อยแห่งตระกูลโอวหยางรึ” ซูฉีเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แม้ข้อมูลที่ได้รับจากสายลับจะรายงานไว้อยู่แล้วว่าโอวหยางเสี่ยวอี้อยู่ที่ร้านนี้ด้วย แต่เขาก็ยังตกใจอยู่ดีเมื่อได้มาเห็นของจริง
“เหตุใดองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลโอวหยางถึงต้องลดตัวมาเป็นบริกรที่ร้านเล็กๆ แห่งนี้ด้วยเล่า นางเสียสติไปแล้วรึ”
ที่หน้าร้าน ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดพ่อครัวค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เขาขยับคอเสียงดังกรอบ ก่อนเดินไปที่ครัวด้วยท่าทางขี้เกียจถึงขีดสุด
“นั่นน่ะหรือเจ้าของร้าน ระดับพลังปราณต่ำเป็นบ้า… เป็นไปได้อย่างไรกันว่าหมอนี่ที่อยู่เพียงระดับสองขั้นเจ้ายุทธการ จะสังหารนักฆ่าขั้นราชันยุทธการสี่คนได้ อย่างน้อยต้องมีปราณระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการสิ”
ซูฉีคิดพลางเอามือรูปเครายาวงามของตน ดวงตาจับจ้องไปที่หลังของปู้ฟางด้วยความตกใจ
“นี่ ตกลงเจ้าจะสั่งอะไร” โอวหยางเสี่ยวอี้ถามอย่างไม่สบอารมณ์ นางไม่พอใจที่ตาแก่นี่ไม่สนใจเด็กหญิงหน้าตาน่ารักอย่างนาง แต่กลับจ้องไปที่นายท่านตัวเหม็นแทน ความงามอันน่าตราตรึงใจของนางด้อยกว่าไอ้นายท่านตัวเหม็นนั่นรึ
ซูฉียิ้มอย่างกระอักกระอ่วน จากนั้นก็หันกลับมาสนใจเด็กหญิงอีกครั้ง ดวงตามองไปท
