กุ้งตัวนั้นหายไปไหนแล้ว
ดวงตาของหนานกงเสวียนอิงเปี่ยมด้วยจิตสังหารเมื่อพบว่าลำแสงสีทองหายไป
เสมือนว่าลำแสงสีทองนั้นไม่เคยปรากฏตั้งแต่แรก
ทันใดนั้นตัวของหนานกงเสวียนอิงก็สั่นสะท้านเพราะรู้สึกได้ถึงเงายักษ์ที่เข้าปกคลุมร่างกาย เงานั้นเปล่งรัศมีอำมหิตยิ่งยวด
เกิดอะไรขึ้นกัน
สีหน้าของหนานกงเสวียนอิงเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด เขาเงยหน้ามองฟ้าแล้วเห็นสัตว์ประหลาดสีทองตัวมโหฬารบดบังท้องฟ้าจนมืดมิด
หยดน้ำสาดกระเซ็นไปทั่วเพราะฝนตกกระทบสัตว์ประหลาดสีทองตัวมหึมา
โฮก!
เสียงคำรามดังกึกก้อง
เจ้ากุ้งน้อยขยายร่างให้มีขนาดมหึมาอย่างฉับพลันและเหนือความคาดฝัน รัศมีกดดันของมันทำให้ดวงตาของหนานกงเสวียนอิงสั่นระรัวร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม
ปู้ฟางอึ้งไปเมื่อเห็นกุ้งตั๊กแตนขยายขนาดให้ใหญ่โตมโหฬารได้ในพริบตา เขาไม่เคยนึกฝันว่าเจ้ากุ้งที่เอาแต่นอนอยู่บนไหล่จะเปลี่ยนร่าง… ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
เจ้านี่น่าอัศจรรย์ไม่เบา ก้ามที่แหลมคมของมันใหญ่มหึมา เวลามันโบกก้ามแต่ละทีเหมือนจะตัดพื้นให้ขาดเป็นชิ้นๆ ได้
หนานกงเสวียนอิงรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ร่างกายของเขาส่องประกายวูบไหวขณะพุ่งทะยานออกไปไกล
ปัง! ปัง!
เจ้าขาวเองยังตกตะลึงเล็กน้อย
