“ไสหัวไป ไม่งั้น… ก็ตายเสีย”
เสี่ยวโยวไม่ได้พูดดังอะไร แต่ในค่ำคืนที่เงียบสงบเช่นนี้ เสียงของนางก็ถือว่าดังฟังชัดอยู่ และสำหรับหัวหน้ากลุ่มคนชุดดำ เขารู้สึกว่าเสียงนั้นก้องกังวานเลยทีเดียว
หญิงสาวคนนี้ไม่ได้ทำตัวดุดันหรือโหดเหี้ยม นางเพียงดูเป็นคนที่เย็นชาและไม่ยินดียินร้ายเท่านั้น
หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำมองลูกน้องทั้งสองคนของตนเองที่นอนอยู่บนพื้นอย่างหมดแรง พวกเขามีเลือดไหลออกจากร่างกายและคราบเลือดนั้นก็นองอยู่รอบๆ ตัว
กลิ่นเลือดฉุนคาวรุนแรง จนทำให้ใครๆ ต่างต้องขนหัวลุก
“หัวหน้าของเจ้าเป็นใคร เมื่อครู่ไม่คิดว่าตัวเองทำตัวป่าเถื่อนไปหน่อยหรือ”
หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำระงับความกลัวแล้วพูดขึ้นอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาสั่นไหว หอกสีเงินด้ามหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า
หากมีคนจากเมืองหมอกนภาอยู่ที่นี่และได้เห็นหอกด้ามนี้ คนคนนั้นย่อมต้องจำชายผู้นี้ได้อย่างแน่นอน
เขาคือหัวหน้าผู้คุ้มกันตระกูลจาง หอกเงินจางเฮ่อนั่นเอง
ชายคนนี้เป็นหนึ่งในยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงของเมืองหมอกนภา เขาสามารถทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้หนึ่งชิ้น และยังมีความสามารถในการต่อสู้ที่โดดเด่นอีกด้วย
อย่างไรก็ตามแม้แต่ยอดฝีมืออย่างเขาก็ยัง
