ที่ใจกลางดินแดนป่ารกชัฏ มีเมืองเมืองหนึ่งซึ่งรายล้อมด้วยอาคารมากมาย เมืองนี้ถูกปกป้องด้วยกำแพงหนา ภายในเมืองมีบ้านเรือนเรียงกันเป็นแนวนับไม่ถ้วน
ที่ใจกลางเมืองมีหอคอยสีดำทมิฬซึ่งดูราวกับทำมาจากโลหะผสมตั้งอยู่ หอคอยแต่ละชั้นดูเกินจริงจนน่าอัศจรรย์ใจ สีดำของหอคอยให้ความรู้สึกเรียบง่ายของรูปแบบการก่อสร้างที่ไร้ซึ่งการตบแต่ง
เชิ่งมู่ยืนอยู่ตรงหน้าหอคอย ผู้อาวุโสสองคนซึ่งนั่งสูงอยู่เหนือชั้นแรกของหอคอยกำลังมองประเมินชายหนุ่มก่อนพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต เชิ่งมู่โค้งคารวะก่อนจะเดินเข้าหอคอยไป เขาเดินขึ้นไปบนบันไดที่มีลมพัดแรงและไม่หยุดเท้าจนมาถึงยอดหอคอย
ข้างบนนั้นมีห้องเพียงห้องเดียว เชิ่งมู่พึมพำบางอย่างออกมา จากนั้นประตูเหล็กที่ก่อนหน้านี้ปิดสนิทก็ค่อยๆ เปิดออกส่งเสียงดังเสียดหู ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องด้วยความรู้สึกยำเกรงแล้วก็พบว่าตนเองกำลังจ้องความมืดมิดดำทมิฬอยู่
“ผู้อาวุโสสูงสุดเซี่ยอวี่…ข้าน้อยเชิ่งมู่ขออนุญาตเข้าพบท่านขอรับ” เชิ่งมู่ก้มศีรษะทำความเคารพก่อนเดินเข้าไปในห้องสีดำสนิทแต่กว้างขวาง
อากาศส่งเสียงอื้ออึง ร่างกำยำร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากความมืดมิดแล้วเดินตรงเข้ามาช้าๆ ร่างนี้ดูสูงใหญ่แม้เมื่อเทียบกับเซี่ยต้า แค่มองดูกล้ามเนื้อทั่วตัวก็รู้สึกเหมือนถูกคุกคามแล้ว
ความรู้สึกศรัทธาแล่นผ่านนัยน์ตาของเชิ่งมู่ก่อนจะสลายไปอย่างรวดเร็วขณะที่เขาประสานมือคารวะคนตรงหน้า
“เชิ่งมู่จากวิหารเ
