ทพเจ้าลงทัณฑ์ เจ้ามาที่นี่มีธุระอะไร” ร่างของเซี่ยอวี่ใหญ่โตไม่ต่างจากอสูรเวท ทว่าฝีเท้าของเขากลับเงียบกริบราวเสือย่อง ราวกับว่าเขาค่อยๆ ลอยมาแทนที่จะเดินอย่างไรอย่างนั้น
“ผู้อาวุโสสูงสุดเซี่ยต้า…สิ้นชีพแล้วขอรับ” เชิ่งมู่ตอบอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงโศกสลด
ทันใดนั้นร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที เขามองอีกฝ่ายเขม็งพลางเปล่งเสียงอย่างเย็นชา “เจ้าพูดบ้าอะไร แม้เซี่ยต้าจะเป็นน้องข้า แต่พลังปราณของเขาก็อยู่ในขั้นเทพแห่งสงคราม จะตายง่ายตายดายได้อย่างไร เขาไม่ใช่ว่าโง่เง่าไร้ปัญญาเสียหน่อย ข้าเองก็อุตส่าห์ย้ำแล้วว่าอย่าไปเที่ยวยุแหย่พวกอสูรเฒ่า แล้วเหตุใดเขาถึงได้ตายได้”
เชิ่งมู่ตัวสั่นเทา เหงื่อเย็นๆ ไหลอาบแผ่นหลัง เซี่ยอวี่คือผู้อาวุโสสูงสุดของสามวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏ ไม่ต้องเอ่ยก็ย่อมเป็นที่ประจักษ์ว่าระดับพลังปราณของเขานั้นแกร่งกล้ายากหยั่งถึง เขาบรรลุขั้นเทพแห่งสงครามเมื่อหลายปีก่อน และใกล้จะพิชิตขั้นเซียนเทพเต็มที เรื่องนี้ทุกคนต่างรับรู้กันมาเนิ่นนานแล้ว และจนตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าระดับปราณของชายผู้นี้อยู่ที่ขั้นใดกันแน่
เชิ่งมู่เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในจักรวรรดิวายุแผ่วให้เซี่ยอวี่ที่กำลังเดือดจัดฟังอย่างขลาดกลัว จากนั้นก็ปิดปากนิ่งสนิท ความกลัวของเขาเกิดจากไอสังหารเย็นเยียบที่ชายร่างยักษ์ตรงหน้าปล่อยออกมา แม้แต่อากาศรอบตัวก็ดูเหมือนจะถูกแช่แข็งด้วยความกลัวไ
