ม่ต่างกัน
“เจ้านั่นกล้าสังหารน้องข้า…ต่อให้มันเป็นขั้นเซียนเทพ มันก็ต้องชดใช้อย่างสาสมแน่นอน!” เซี่ยอวี่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ดวงตาแดงก่ำด้วยรังสีสังหาร
จากนั้นเขาก็หันมามองเชิ่งมู่พลางตะโกนเสียงกร้าวอย่างเย็นชา “ไสหัวไป!”
ใบหน้าของเชิ่งมู่ซีดเผือด เขาเงยหน้ามองเซี่ยอวี่ผู้น่าหวั่นเกรง และแม้จะกำลังอยู่ในอารมณ์โศกเศร้า แต่ชายหนุ่มก็เลือกจากมาโดยไม่เอ่ยอะไรสักคำ เขาลงจากหอคอยมาด้วยใบหน้าที่มืดครึ้มไม่ต่างจากรัตติกาล ทว่าสุดท้ายชายหนุ่มก็หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะของเขาดังกึกก้องจนอากาศรอบตัวเหมือนจะสั่นสะท้านเพราะเสียงนั่น
…
ปู้ฟางมั่นใจแล้วว่าตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ในสถานที่ที่เรียกว่า “สรวงสวรรค์ของบุรุษเพศ” ว่ากันว่าเมืองเจียงหนานซึ่งอยู่ทางใต้ของจีนนั้นจัดเป็นเมืองของเหล่าชายเสเพล ส่วนนครใต้ก็อยู่ทางทิศใต้ของจักรวรรดิวายุแผ่วเช่นกัน หากคิดในแง่นี้ สถานที่ทั้งสองแห่งนี้ก็ทับซ้อนกันไม่เพียงในแง่ของที่ตั้ง แต่เป็นในแง่ของความเสเพลของชาวเมืองด้วย
ในนครหลวง สถานที่อย่างหอนางโลมจะทำตัวประเจิดประเจ้อมากไม่ได้เพราะเป็นเมืองที่จักรพรรดิประทับอยู่
ในชาติที่แล้วปู้ฟางเป็นพ่อครัวหนุ่มที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น วันๆ เขามีภาระหน้าที่เต็มไปหมด เป็นธรรมดาที่ย่อมไม่มีเวลามาเยี่ยมเยียนสถานที่เช่นนี้
ทว่าตอนนี้เขากลับพบว่าตนเองกำลังยืนอยู่ในที่ที่ตกแต่งอย่างงดงาม สวยเสียจนเทียบได้กับท้องพระโรงของวังหลวงเล