โอวหยางเสี่ยวอี้และหยางเฉินเดินตามปู้ฟางมาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว เมื่อมองไปที่ปากทางเข้าตรอกแล้วเห็นฝูงชนมากมาย โอวหยางเสี่ยวอี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์นี้ไม่เหมือนใครจริงๆ อุตส่าห์พาคนมาด้วยตั้งมากตั้งมายเพื่อมาดูการแข่งขัน หมอนี่มันถึงขั้นไปบอกคนทั้งเมืองเลยหรือเปล่านะ
เฉียนเป่ายิ้มแก้มแทบปริอยู่ตรงปากทางเข้าตรอก ขณะมองจำนวนคนที่มาชมการแข่งขันในวันนี้ เขาตื่นเต้นกับจำนวนคนที่มากันอย่างอุ่นหนาฝาคั่งเป็นอันมาก ทันทีที่ข่าวพ่อครัวจากร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ล้มเถ้าแก่ร้านใจไม้ไส้ระกำได้แพร่กระจายออกไป ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ของเขาจะต้องโด่งดังยิ่งกว่าเดิมแน่นอน เมื่อเวลานั้นมาถึง ลูกค้ามากมายจะต้องหลั่งไหลมาที่ร้านเขา แล้วร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ก็จะขายดีเป็นเทน้ำเทท่ายิ่งกว่าเดิม
“ตายๆ เถ้าแก่ปู้ มาแล้วสินะ ดูสิว่ามีคนให้ความสนใจการประลองของเรามากขนาดไหน อย่าออมมือให้พวกข้าเล่า” เฉียนเป่ากระหยิ่มยิ้มย่องขณะพูดกับปู้ฟาง
ปู้ฟางมองอีกฝ่ายอย่างรู้ทัน เขาเข้าใจดีว่าเฉียนเป่าพยายามทำสิ่งใด ชายคนนี้ต้องการใช้เขาเป็นบันไดเพื่อเหยียบขึ้นไปให้ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์โด่งดังยิ่งขึ้นกว่าเดิมนั่นเอง
มันไม่ได้เป็นความคิดที่ผิดแต่อย่างใด เนื่องจากตอนนี้ร้านของปู้ฟางมีชื่อเสียงโจษจันไปทั่วนครหลวง หากร้านปักษาเพลิงนิรันดร์สามารถเอาชนะเขาได้ในการแข่งขันครั้งนี้ แปลว่าชื่อเสียงของร้านก็จ
