หินหนืดสาดกระจายไปทั่วอย่างต่อเนื่อง
หลังตกลงมาสักพัก หมีซาก็รู้สึกว่าร่างกายสัมผัสกับพื้นผิวแข็งๆ
ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกเหมือนถูกลวกอย่างตอนกำลังแหวกผ่านทะเลหินหนืดอีกแล้ว เขาสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เย็นเยียบ และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในอากาศซึ่งฉุนเข้าจมูก เขารู้สึกว่า ารูขุมขนทั่วร่างเปิดกว้างและตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ชุดคลุมสีเลือดดูแดงจัดกว่าเดิมในสภาพแวดล้อมที่ชวนให้ต้องมนต์นี้ มันดูราวกับมีเลือดย้อยออกมาด้วย
ทุกก้าวย่างของเขาเหมือนมีเลือดหยดจากร่าง
ทั้งสองคนเดินไปข้างหน้าเงียบๆ หมีซาหรี่ตาลงขณะเดินไปตามทางที่ความผันผวนรุนแรงในใจชี้นำ
แม้พื้นที่โล่งกว้างไร้ขอบเขตเบื้องหน้าจะมีแต่สีเลือด แต่หมีซาก็ยังเดินหน้าต่อไปและรู้สึกตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ
“อีกนิดเดียว… ใกล้จะถึงแล้ว”
หมีซาพึมพำทำให้ยอดฝีมือที่เดินตามหลังมาหรี่ตาลง
พวกเขารู้สึกว่าทุกครั้งก้าวย่าง ทุกสิ่งตรงหน้าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ทันใดนั้นหอคอยสีเลือดที่ทรุดโทรมหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า หอคอยหลังนี้เต็มไปด้วยเส้นสายและลวดลายมากมาย ลวดลายสีเลือดปล่อยคลื่นลึกลับแปลกประหลาดออกมา
“นั่นน่ะหรือหอคอยอสุรา” หมีซาพึมพำ
หมีซารู้ว่าห
