อคอยอสุราเสียหาย แต่ดูจากภายนอกแล้วเขาก็ไม่รู้สึกว่ามันบุบสลายแต่อย่างใด หอคอยปล่อยคลื่นผันผวนน่าเกรงขามออกมา และมันก็สะกดพลังปราณเที่ยงแท้ในตัวของเขาไว้จ จนไม่อาจเรียกใช้งานได้
มันคือพลังสะกดที่หอคอยอสุราใช้จัดการยอดฝีมือทุกคนของเมืองโบราณอสุรา
รูม่านตาของหมีซาขยายกว้างเมื่อสังเกตเห็นว่ามีคนอยู่ในหอคอยอสุราสีเลือด คนผู้นี้ยืนอยู่ตรงหน้าต่างบานหนึ่งของหอคอย
ชายตรงหน้ารูปร่างล่ำสัน ผมสีแดงเลือดสยายประบ่าและปลิวไปตามลม เขากำลังจ้องคนทั้งคู่ด้วยสายตาที่เหี้ยมเกรียมเย็นยะเยือก
…..
“เจ้าหนูปู้ฟาง ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผล็อยหลับแค่แวบเดียว เจ้าก็ริอ่านมีเรื่องกับคนจากยมโลกแล้ว เจ้านี่ยังเล่นซุกซนเหมือนเดิมไม่มีผิด”
เสียงอ่อนโยนของบุรุษดังก้องในใจปู้ฟาง
ทันใดที่ได้ยินเสียงนี้ปู้ฟางก็ตัวแข็งทื่อ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา มันคือเสียงของเจ้าดำสุนัขจอมเกียจคร้าน… เจ้าสุนัขอ้วนตื่นแล้วหรือนี่
เมื่อครั้งที่ปู้ฟางไปหนองน้ำปราณมายา เจ้าดำกินอะไรเข้าไปไม่รู้ จากนั้นก็กลับมาหลับเป็นเจ้าชายนิทราในนครหลวง มันหลับเป็นตายนับแต่นั้นซึ่งกินเวลายาวนานมาก
แต่สุดท้ายมันก็ตื่นขึ้นมาจนได้! แถมสุนัขจอมขี้เกียจตัวนี้ดูจะคุ้
