ต้วนหลิงโกรธมากเสียจนขนลุกไปทั้งร่าง เจตจำนงแห่งกระบี่สีเลือดหมุนวนสะเปะสะปะไปหมด เขาบันดาลโทสะจนสูญเสียการควบคุมพลังปราณของตนไปหมดสิ้น
ลูกโลกวิญญาณล่วงลับควรจะลอยอยู่เหนือหมื่นไฟประลัยกัลป์ ต้วนหลิงตั้งใจจะให้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีเผาไหม้ดวงวิญญาณนับหมื่นนับแสนดวงในลูกโลก เพื่อเปลี่ยนมันให้เป็นพลังปราณเที่ยงแท้ที่ไหลกลับออกมาหล่อเลี้ยงร่างกายของเขา
สิ่งนี้จะทำให้เขาหลุดจากพันธนาการของขั้นเซียนเทพ และบรรลุสู่ปราณขั้นต่อไป
ทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้สวย ต้วนหลิงรู้สึกมีความสุขจนเนื้อเต้นไปหมดเมื่อสัมผัสได้ว่าพลังปราณของตนเองกำลังพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
แต่ทันทีที่ลำแสงแห่งพลังปราณซึ่งตกลงมาจากฟากฟ้าสลายหายไป หัวใจของเขาก็กระตุกวูบ เขารู้สึกได้ว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ๆ
และเมื่อหันกลับไปมอง เจ้าลัทธิอสุราก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่งกำลังดึงลูกโลกวิญญาณล่วงลับที่อยู่บนหมื่นไฟประลัยกัลป์ออกมาอย่างไม่ไยดี
“จะเอาออกก็เอาออกเถอะ แต่เจ้าจำเป็นต้องเอาไปให้ไอ้หุ่นเชิดนั่นกินเหมือนเป็นเศษขยะด้วยหรือ นั่นมันลูกโลกวิญญาณล่วงลับนะโว้ย! เป็นอุปกรณ์กึ่งเทพเชียวนะ!”
ภาพที่เห็นทำให้ตัวของต้วน
