ปู้ฟางงุนงงเป็นอันมากขณะมองหนี่หยันที่รีบรุดจากไป มุมปากของชายหนุ่มกว้างออกเป็นรอยยิ้ม เขาตั้งใจว่าจะสอบถามนางเพิ่มอีกเล็กน้อย และขอให้นางเป็นผู้ลองชิมสุราที่กำลังจะหมักขึ้นมาใหม่… เนื่องจากหนี่หยันเป็นคนเดียวที่เคยชิม ‘ลมหายใจมังกร’ มาก่อน
“ไม่ว่าจะอย่างไรสุราของเถ้าแก่ปู้ก็เป็นสุราที่ดีที่สุดที่ข้าเคยชิมมา” จีเฉิงเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้มขณะยกจอกให้ปู้ฟาง หลังจากที่เอ่ยชมจากก้นบึ้งของหัวใจเรียบร้อยเขาก็กระดกหมดจอกในคราวเดียว
เซียวเยวี่ยเองก็ทำเช่นเดียวกัน ทั้งสองไม่เคยดื่มลมหายใจมังกรมาก่อน จึงไม่รู้ว่ามันดีกว่าสุราหัวใจหยกเยือกแข็งอย่างไร แต่หากเทียบกับน้ำอัญมณีทิพย์ที่เคยดื่ม สุราของปู้ฟางนั้นยอดเยี่ยมที่สุดไม่มีอะไรเทียบเทียมได้ ทั้งสองเชื่อในสิ่งที่เคยประสบมาด้วยตัวเองเท่านั้น
ปู้ฟางพยักหน้าให้ทั้งสองด้วยความรู้สึกขอบคุณแล้วเอ่ย “ข้ารู้อยู่แล้วว่ามีคนที่ดีกว่าข้าเสมอ ข้าจึงจะไม่มีวันปล่อยให้ตนเองดวงตามืดบอดด้วยความผยองเด็ดขาด ข้าจะทำงานหาข้อมูลเพื่อคิดค้นสูตรสุราใหม่อย่างหนัก เมื่อวันนั้นมาถึง พวกเจ้าทั้งสองช่วยมาชิมได้หรือไม่ ข้ามั่นใจว่าสุราสูตรใหม่นี้จะต้องเอาชนะ ‘ลมหายใจมังกร’ อะไรนั่นได้อย่างแน่นอน”
เสียงของชายหนุ่มสงบนิ่งเป็นปกติ เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่ไม่จำเป็นต้องโพนทะนาออกมา
ดวงตาของชายหนุ่มทั้งสองเป็นประกายขึ้นทันที ต่างพากันพยักหน้าตอบรับ ทั้งสองย่อมอยากมาเป็นผู้ชิมสุ
