ราของปู้ฟางอยู่แล้ว เนื่องจากคุณภาพของสุราหัวใจหยกเยือกแข็งนั้นยอดเยี่ยมเป็นที่สุด สุราอะไรก็ตามที่ปู้ฟางเป็นคนคิดค้นจะต้องดีมากอย่างแน่นอน
หลังจากนั้นคนทั้งคู่ก็ดื่มสุราและพูดคุยกับปู้ฟางต่ออีกสักพัก แม้ชายหนุ่มเจ้าของร้านจะตอบด้วยเสียงราบเรียบน้อยคำเหมือนเดิม แต่พวกเขาก็ยังมีความสุขเนื่องจากชินกับอุปนิสัยของปู้ฟางเรียบร้อยแล้ว
พอดื่มหมดเหยือก ทั้งสองก็ลุกขึ้นยืนเพื่อจ่ายเงินแล้วบอกลา พวกเขาเดินจากไปโดยเอามือไพล่หลัง สีหน้ามีความสุขเต็มเปี่ยมขณะก้าวออกจากร้านไปสู่โลกแห่งหิมะภายนอก
ลมหนาวพัดผ่านทำให้ชายแขนเสื้อของคนทั้งคู่ปลิวไสว
ปู้ฟางทำความสะอาดเหยือกกระเบื้องสีฟ้าขาวรวมถึงจานกองใหญ่บนโต๊ะหนี่หยัน เขายิ้มกว้างอย่างอดไม่ได้ สตรีนางนั้นรูปโฉมงดงามและทรวดทรงดีมาก แต่กลับกินเยอะจนน่ากลัว เป็นคนตะกละตะกลามโดยแท้จริง
“แต่ว่า… กินเยอะถือเป็นเรื่องดี” ชายหนุ่มคิด
หลังจากที่ทำความสะอาดเสร็จ เขาก็ไปนอนขดอยู่บนเก้าอี้ตรงปากทางเข้าร้าน ดวงตาจ้องมองภาพของหิมะสีขาวโพลนภายนอก ชายหนุ่มคิดสะระตะหาวิธีการปรุงสุราที่จะเอาชนะ ‘ลมหายใจมังกร’ ขณะรอให้ลูกค้ามาเข้าร้าน
…
กลุ่มสาวงามเดินส่ายสะโพกซ้ายทีขวาทีไปบนถนนสายหลักของนครหลวง หิมะสีขาวที่ร่วงหล่นลงจากฟากฟ้าดูเหมือนจะเปลี่ยนสภาพไปเป็นกลีบดอกไม้สีชมพู เสียงกระพรวนหวานหูทำให้ใจสั่นไหวดังเข้าโสตประสาทของผู้คนที่เดินผ่านไปมา
ขณะที่ร่างบอบบางขาวใสเหล่านั้
