เสียงคำรามเกรี้ยวกราดดังออกมาจากหอคอยสีดำเก่าแก่ในเมืองชายแดน ถึงเสียงนั้นจะไม่ได้กึกก้องแต่ก็ดังพอที่จะทำให้ร่างสามร่างซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ห่างออกไปไม่ไกลลืมตาขึ้น
“ทำไมท่านมหาพรตจึงได้โมโหถึงเพียงนั้น ใครไปล่วงเกินท่านกัน”
ร่างที่สวมชุดคลุมยาวสีดำเปิดปากพูดด้วยสายตาฉงน ข้างกายมีบุรุษในชุดดำอยู่อีกสองคน
“ใครสนกันเล่า ไม่ว่าใครก็ตามที่ล่วงเกินท่านมหาพรตย่อมต้องพบจุดจบแสนเลวร้ายเหมือนกันหมด พวกเราองครักษ์โลหิตหลักทั้งสามก็แค่ต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ลุล่วงเท่านั้น”
“ตอนนี้ปรมาจารย์อาวุโสก็เริ่มเก็บแก่นวิญญาณไปทั่วจักรวรรดิแล้ว วันที่ลูกโลกวิญญาณล่วงลับตื่นขึ้นจะเป็นวันที่พวกเราลัทธิอสุราได้กลับคืนมา… ถึงวันนั้นเมื่อใด พวกเราจะแสดงให้พวกคนเถื่อนแห่แคว้นทางใต้เห็นว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง!”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังประสานกับเสียงเย้ยหยัน หลังจากที่สรรพสำเนียงทั้งหลายเงียบลง ทั้งสามร่างก็กลับไปนั่งขัดสมาธิดังเดิม
…
“ศิษย์พี่ปู้… ท่านขุดหลุมตื้นๆ พวกนี้ทำไมหรือ”
ใบหน้าของถังอิ่นซีดขาวราวกับศพ การต่อสู้ก่อนหน้านี้ทำให้เขาเจ็บหนักเสียจนพลังชีวิตแทบไม่เหลือ
“ก็เห็นอยู่ว่าข้าขุดหล
