ปู้ฟางเดินโซเซกลับเข้ามาในครัว เขาผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ กลิ่นสุรากระจายออกจากปาก
หลังจากที่ดื่มสุราเข้าไปสองจอก ปู้ฟางก็รู้สึกมึนเหมือนตัวลอย ต้องยอมรับว่าสุราชนิดใหม่นี้แรงกว่าสุราหัวใจหยกเยือกแข็งอยู่มากโข
ชายหนุ่มนำเหยือกที่เหลือไปเก็บ เหลือไว้เพียงเหยือกหยกสีขาวสามเหยือกที่มีสุราชนิดใหม่บรรจุอยู่เท่านั้น ซึ่งก็เป็นสุราที่ส่งกลิ่นหอมกินพื้นที่ไปกว่าครึ่งนครนั่นเอง
เขาปิดฝาเหยือกหยกสีขาวทั้งสามอย่างแน่นหนา เพื่อกันไม่ให้กลิ่นสุราในเหยือกกระจายออกไปอีก ปู้ฟางตบเหยือกเบาๆ ก่อนจะเลียริมฝีปากตนเองตามสัญชาตญาณ กลิ่นสุราลอยออกจากปากเขาอีกครา
ปู้ฟางมองเหยือกสุราทั้งสามตรงหน้า สมองกำลังครุ่นคิดหาชื่อที่เหมาะสมสำหรับสุราชนิดใหม่นี้…
สุราพลังปราณที่หมักจากสมุนไพรพลังปราณระดับเจ็ดสามชนิด… จะเรียกมันว่า สุราสามขุมทรัพย์ดีไหมนะ ชายหนุ่มส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว ชื่อนั้นดูไร้รสนิยมสิ้นดี รังแต่จะทำให้คุณค่าของสุราชั้นยอดลดลงเสียมากกว่า
“จิบเดียวก็ทำให้ปากร้อนรุ่มเหมือนเพลิงเผา พอกลืนลงท้องกลับเย็นเยียบเหมือนกริชน้ำแข็ง… หรือว่าจะชื่อสุราเพลิงน้ำแข็งดี ไม่สิ ยังไม่ลึกซึ้งพอ หรือจะเป็นสุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็ง อืม… เอาเป็นสุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งก็แล้วกัน”
ชายหนุ่มลูบคางพร้อมคิดทบทวนดูอีกครั้ง แต่ในหัวใจก็ตัดสินใจเป็นแม่นมั่นไปเสียแล้ว สุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งนั้นยอดเยี่ยมกว่าสุราหัวใจหยกเยือกแข็งชนิดไม่เ
