ปู้ฟางเคยทำอาหารด้วยปลาปักเป้ามาก่อนในชีวิตที่แล้ว แม้จะไม่ได้ช่ำชองในการเตรียมปลาอย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ก็รู้หลายอย่างเกี่ยวกับมัน ปลาปักเป้ามีรสชาติสดอร่อย เนื้ออ่อนนุ่ม มคล้ายเนื้อปู แต่กลับเคี้ยวสนุกกว่า รสชาติของมันนั้นเรียกได้ว่าลืมไม่ลง
เมื่อครั้งโบราณกาล มีคำกล่าวถึงผู้ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อกินเนื้อปลาปักเป้าอยู่เช่นกัน ว่ากันว่าแม้จะต้องตายด้วยพิษของปลาปักเป้า แต่ความตายนั้นก็ช่างคุ้มค่ายิ่ง
แต่เหตุผลที่มีคนเสียชีวิตจากพิษของปลาปักเป้าหลังจากกินมันเข้าไป เป็นเพราะปลานั้นไม่ได้รับการเตรียมอย่างถูกวิธี
ยกตัวอย่างเช่น พ่อครัวแม่ครัวที่ทำอาหารไม่ได้นำเลือดของปลาออกมาจดหมด หรือไม่ได้นำอวัยวะภายในออกมาอย่างถูกต้อง จึงทำให้พิษซึมเข้าไปในเนื้อ และทำให้คนที่กินเข้าไปต้องถึ งแก่ความตาย
พอปู้ฟางเตรียมเนื้อปลาอย่างถูกต้องเสร็จเรียบร้อย ปลาปักเป้าจันทร์ดับก็ไม่มีพิษหลงเหลืออยู่ภายในอีก ด้วยเหตุนี้เขาจึงเริ่มทำอาหารได้อย่างสบายใจ
เขาวางเนื้อปลาปักเป้าลงบนถาดกระเบื้อง จากนั้นก็หยิบสุราหัวใจหยก
