พลังปราณเที่ยงแท้ในกายของปู้ฟางกำลังจะเหือดแห้งลง ใบหน้าของชายหนุ่มซีดเผือดทั้งยังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเต็มหน้าผาก
ซ่า…
กระแสประหลาดพุ่งออกจากซึ้ง ดวงตาของปู้ฟางเป็นประกายขึ้นทันที เขาชักมือออกจากฝาซึ้ง จากนั้นก็ถอนพลังปราณเที่ยงแท้ออกมา ชายหนุ่มก้าวไปข้างหลังหนึ่งก้าวพลางสูดหายใจเข้าลึก
“เสร็จเสียที พลังปราณเที่ยงแท้ในกายข้าแทบจะหมด อาหารจานนี้ใช้พลังในการทำมากเกินไปจริงๆ” ชายหนุ่มพึมพำ ตอนนี้เขามีพลังปราณอยู่เพียงขั้นราชันยุทธการเท่านั้น ซึ่งจัดว่าต่ำเกินไปมาก การใช้พลังปราณเที่ยงแท้ในการทำอาหารโดยเฉพาะกับวัตถุดิบคุณภาพสูง ทำให้ตัวเขาแทบหมดเรี่ยวแรงเลยทีเดียว
แต่ยังดีที่ปู้ฟางคาดการณ์เอาไว้แล้ว ว่าเร็วๆ นี้เขาจะทำยอดขายได้พอดีกับการบรรลุปราณขั้นจักรพรรดิยุทธการ ซึ่งแปลว่าขีดจำกัดของพลังปราณเที่ยงแท้จะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
และเมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้พลังปราณทำอาหาร เขาก็จะมีปัญหากับการจัดการวัตถุดิบคุณภาพสูงน้อยลง
ชายหนุ่มมองซึ้งที่เต็มไปด้วยพลังอุ่นๆ และมีกลิ่นหอมเข้มข้นลอยออกมา แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก กลิ่นนี้ช่างหอมยั่วยวนใจนัก ทำให้ใครก็ตามที่สูดเข้าไปรู้สึกอยากกินขึ้นมา
ทันทีที่เปิดฝาซึ้ง ไอน้ำก็พวยพุ่งออกมาแล้วกระจายไปในอากาศ ไอน้ำนั้นมาพร้อมกลิ่นหอมของอาหาร และกระแสพลังที่ทำให้จิตใจปลอดโปร่งต่อเนื่อง
เขาโบกมือไล่ไอน้ำในอากาศ ดวงตาจับจ้องไปยังของที่อยู่ในซึ้ง
ภายในซึ้งมี
