“ระบบ แน่ใจหรือว่านี่คือวงแหวนปราณอาหารเลิศรสน่ะ”
ปู้ฟางมองก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเก้าชามที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก มุมปากของชายหนุ่มกระตุกอย่างไม่รู้ตัวตอนเอ่ยถามระบบ
หลังบรรลุปราณระดับแปดขั้นเทพแห่งสงคราม ปู้ฟางไม่เพียงได้ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเป็นรางวัล แต่ยังได้สิ่งที่เรียกว่า ‘วงแหวนปราณอาหารเลิศรส’ อีกด้วย
ปู้ฟางไม่ใช่ไม่คุ้นเคยกับวงแหวนปราณ เขาเคยรับมือพวกมันมาหลายครั้งหลายคราว วงแหวนปราณปืนใหญ่ของนครมหาอสรพิษฝากความประทับใจให้เขาอย่างลึกซึ้ง
ทว่าตอนเขาวางก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเก้าชามตามข้อกำหนดของวงแหวนปราณอาหารเลิศรส กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีแค่กลิ่นหอมฟุ้งเต็มห้องและไอร้อนที่ลอยจากก๋วยเตี๋ยวทั้งเก้าชามเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
มันดูไม่เหมือนวงแหวนปราณเอาเสียเลย
“วงแหวนปราณคงไม่ได้สร้างกันง่ายๆ เช่นนี้หรอกใช่ไหม” ปู้ฟางถามระบบ
“ระบบบอกวิธีสร้างวงแหวนปราณอาหารเลิศรสให้นายท่านรับรู้แล้ว จากนี้นายท่านต้องเรียนรู้การเชื่อมพลังปราณกับตัวจุดในวงแหวนปราณด้วยตนเอง” ระบบประกาศด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เรียนรู้ด้วยตัวเองรึ ข้าต้องทำการทดลองเพื่อเรียนรู้การเชื่อมต่อวงแหวนปราณด้วยตัวเองอย่างนั้นหรือ
ปู
