ตู้ม!
พลังที่แผ่ออกจากร่างคางคกขาเดียวน่าสะพรึงกลัวเป็นอันมาก ทุกครั้งที่มันกระโดดมาทางนครหลวงจะกินระยะไม่น้อย พลังปราณน่ากลัวของอสูรเวทขั้นเซียนเทพค่อยๆ แผ่กระจายออกมากดทับเมืองทั้งเมืองไว้
เสียงร้องของคางคงดังลั่นเหมือนสายฟ้าฟาด สะท้อนมาเข้าหูชาวเมืองทุกคน
เหนือกำแพงเมืองนครหลวง
จีเฉิงเสวี่ยตามแม่ทัพผู้ทำหน้าที่ปกป้องเมืองมา ทั้งสองยืนอยู่บนกำแพงเมืองสายตามองไปในระยะไกล แต่ชายหนุ่มแทบไม่ต้องกวาดตาหาเลย เนื่องจากร่างกายของคางคกขาเดียวนั้นใหญ่เทอะทะมาก มันเหมือนภูเขาก้อนเนื้อที่สูงขึ้นไปทะลุเมฆ พลังกดดันที่คางคกขาเดียวแผ่ออกมาทำให้จีเฉิงเสวี่ยหายใจไม่ทั่วท้อง
อสูรเวทตัวนี้สูงหลายร้อยฉื่อ บนตัวมันมีแม้กระทั่งเมฆสีขาวลอยล้อมรอบ เหตุใดสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้จึงเดินทางมายังนครหลวงกัน
สิ่งมีชีวิตตัวนี้มีเรื่องโกรธแค้นอะไรกับนครหลวงเช่นนั้นหรือ
“เร็วเข้า! รีบสั่งให้พลธนูเข้าประจำที่…” จีเฉิงเสวี่ยสั่งพลทหารบนกำแพงด้วยน้ำเสียงหมดหวังเล็กน้อย
ภาพของอสูรเวทขั้นเซียนเทพตัวใหญ่เหมือนยักษ์ปักหลั่นตรงหน้าทำให้จีเฉิงเสวี่ยรู้สึกขลาดกลัวขึ้นมาทันที เขาแทบไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอสูรร้ายเช่นนี้เ
