พายุฝุ่นพัดกระหน่ำ หินก้อนเล็กก้อนน้อยที่กระจายอยู่เกลื่อนพื้นถูกสายลมคลั่งพัดพาปลิวกระจายไปทั่ว
พลังปราณเที่ยงแท้เข้มข้นกระจายไปทั่วลานคฤหาสน์ตระกูลหนานกง ส่งให้สายลมที่รุนแรงอยู่แล้ว พัดกระหน่ำเสียจนไม่ว่าใครที่อยู่ภายในก็รู้สึกเหมือนถูกของมีคมเสียดแทงเมื่อลมพัดผ่านใบหน้า
บนพื้นเต็มไปด้วยหลุมบ่อและเศษหินแตกๆ
โซ่สองเส้นที่ปลิวสะบัดอยู่ด้านหลังหนานกงอู๋เชวียส่งพลังรัศมีรุนแรงออกมา ชายหนุ่มอ้าปากหอบหายใจขณะที่ผมสีแดงของเขาปลิวไสวอยู่ในสายลมประหนึ่งเปลวไฟร้อนแรง
ชายหนุ่มก้าวเดินมาข้างหน้า เท้าเหยียบไปบนหินชิ้นเล็กๆ ที่ขวางทาง ก่อให้เกิดเสียงแตกหักทุกๆ ก้าวที่เขาย่างเดิน
หนานกงเสวียนหูนอนหงายอย่างสิ้นหวังอยู่บนพื้นไม่ห่างออกไปนัก พลังรัศมีจากร่างแผ่วบาง เขากำลังจ้องมองไปบนท้องฟ้าด้วยแววตาว่างเปล่า
“ข้าบอกแล้ว… ว่าข้ามาคราวนี้เพื่อเอาคืนเจ้า เจ้าและพี่ชายทั้งสองคนทำให้ตระกูลหนานกงของข้าวุ่นวาย ความผิดของเจ้าใหญ่หลวงนัก ฉะนั้นเจ้าควรรู้ว่ามีสิ่งใดรอเจ้าอยู่ต่อจากนี้” หนานกงอู๋เชวียพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น พลางหอบหายใจแรง
ถึงแม้บางครั้งหนานกงอู๋เชวียจะชอบทำตัวตลกเรื่อยเปื่อย แต่เมื่อเอาจริงขึ้นมา เข
